1. Latar belakang penulisan: Nabi memerintahkan menulis Al-Qur'an namun tidak menunjukkan atau melarang pola penulisan tertentu. Pola penulisan yang beredar sekarang adalah Rasm Utsmani, dinamai khalifah ketiga yang berjasa dalam pembukuan Al-Qur'an secara utuh.
2. Perdebatan ulama tentang sifat Rasm Utsmani, dibagi tiga pendapat:
- Mayoritas: Bersifat tauqifî (sesuai petunjuk Nabi), karena ditulis oleh kuttab al-wahyi yang mendapat persetujuan Nabi dan tetap berlanjut hingga generasi selanjutnya. Imam Ahmad bin Hanbal menyatakan haram menyalahinya.
- Sebagian ulama (seperti al-Baqillanî dan Ibnu Khaldun): Hasil ijtihad sahabat, karena tidak ada nash yang menetapkan keharusannya dan dinamai "Utsmanî" bukan "nabawî". Penulisan hanya sebagai tanda bacaan yang benar.
- Imam Nawawi dan al-Zarkasyi: Mengakomodasi keduanya – memperbolehkan rasm imla'î (menurut kaidah Arab konvensional) untuk kemudahan masyarakat awam, dan anjurkan Rasm Utsmani untuk pelestarian warisan.
3. Kesimpulan penulis:
- Rasm Utsmani merupakan kesepakatan sahabat yang memiliki kekuatan hukum mengikat.
- Merupakan sunnah yang harus diikuti.
- Penting untuk penyatuan umat dan menghindari fitnah.
- Boleh menggunakan pola lain untuk kepentingan pembelajaran masyarakat awam.
- Memiliki keistimewaan, seperti petunjuk makna tersembunyi melalui penambahan huruf
KESIMPULAN
kita sebagai warga Indonesia yang kurang ahli. lebih baik ikut pendapat mayoritas ulama aja agar gak salah langkah
ENGLISH
1. Writing background: The Prophet commanded the writing of the Quran but did not specify or prohibit any particular writing pattern. The writing pattern currently in circulation is the Uthmanic Script (Rasm Utsmani), named after the third caliph who contributed to the complete compilation of the Quran.
2. Scholarly debate on the nature of the Uthmanic Script, divided into three views:
- Majority: It is taqwîfî (in accordance with the Prophet’s instruction), because it was written by the kuttab al-wahyi (scribes of revelation) who received the Prophet’s approval and has been preserved through subsequent generations. Imam Ahmad bin Hanbal stated that it is forbidden to deviate from it.
- Some scholars (such as al-Baqillani and Ibn Khaldun): It is the result of the Companions’ ijtihad (scholarly reasoning), because there is no nash (textual evidence) mandating it, and it is named "Uthmanic" rather than "Prophetic." Writing serves only as a marker for correct recitation.
- Imam Nawawi and al-Zarkashi: They accommodate both views – allowing the imla’î script (in accordance with conventional Arabic rules) for the convenience of the general public, and encouraging the Uthmanic Script for the preservation of heritage.
3. Author’s conclusions:
- The Uthmanic Script is an agreement among the Companions that carries binding legal authority.
- It is a sunnah (Prophetic tradition) that must be followed.
- It is important for the unity of the ummah (Muslim community) and to avoid discord.
- Other writing patterns may be used for the purpose of educating the general public.
- It has merits, such as indicating hidden meanings through the addition of letters
CONCLUSION
As the citizens who are not very knowledgeable, it is better to follow the majority of scholars' opinion so that we do not make a wrong move
SPANISH
1. Contexto de la redacción: El Profeta ordenó escribir el Corán, pero no indicó ni prohibió un patrón de escritura específico. El patrón de escritura que circula actualmente es el Rasm Utsmaní, nombrado así en honor al tercer califa, que tuvo méritos en la compilación integral del Corán.
2. Debate de los eruditos sobre la naturaleza del Rasm Utsmaní, dividido en tres posturas:
- Mayoría: Es de naturaleza tauqifî (según las instrucciones del Profeta), porque fue escrito por los kuttab al-wahyi (escritores de la revelación) que obtuvieron el consentimiento del Profeta y se mantuvo en las generaciones siguientes. El imán Ahmad bin Hanbal declaró que es prohibido alterarlo.
- Algunos eruditos (como al-Baqillanî e Ibn Jaldún): Es el resultado del ijtihad (razonamiento jurídico) de los compañeros, porque no hay nash (texto revelado) que lo establezca como obligatorio y se le nombra "Utsmaní" y no "nabawí" (del Profeta). La escritura solo sirve como una señal de la correcta lectura.
- Imán Nawawi y al-Zarkasyi: Acomodan ambas posturas – permiten el rasm imla'î (según las reglas árabes convencionales) para la facilidad de la gente común, y recomiendan el Rasm Utsmaní para la preservación del patrimonio.
3. Conclusión del autor:
- El Rasm Utsmaní es un acuerdo de los compañeros que tiene fuerza legal vinculante.
- Es una sunna (costumbre del Profeta) que debe seguirse.
- Es importante para la unidad de la comunidad musulmana y para evitar conflictos (fitnah).
- Se permite usar otros patrones por necesidades de la enseñanza a la gente común.
- Tiene ventajas, como la indicación de significados ocultos mediante la adición de letras.
CONCLUSIÓN
Nosotros, como ciudadanos indonesios que no somos expertos, es mejor seguir la postura de la mayoría de los eruditos para no cometer errores
FRANCE
1. Contexte de l'écriture : Le Prophète a ordonné d'écrire le Coran, mais n'a pas indiqué ni interdit de modèle d'écriture spécifique. Le modèle d'écriture actuel en circulation est le Rasm Otsmanî, nommé d'après le troisième calife, qui a rendu de grands services dans la compilation complète du Coran.
2. Débat des érudits sur la nature du Rasm Otsmanî, divisé en trois positions :
- Majorité : Il est de nature tauqifî (conforme aux instructions du Prophète), car il a été écrit par les kuttab al-wahyi (écrivains de la révélation) qui ont obtenu le consentement du Prophète et se sont transmis aux générations suivantes. L'imam Ahmad ibn Hanbal a déclaré qu'il est interdit (haram) de le modifier.
- Certains érudits (comme al-Baqillânî et Ibn Khaldoun) : C'est le résultat de l'ijtihad (raisonnement juridique) des compagnons, car il n'y a pas de nash (texte révélé) qui en établisse l'obligation, et il est nommé "Otsmanî" et non "nabawî" (du Prophète). L'écriture ne sert qu'à indiquer la bonne lecture.
- Imam Nawawî et al-Zarkashî : Ils concilient les deux positions – ils autorisent le rasm imla'î (selon les règles arabes conventionnelles) pour la commodité du peuple ordinaire, et recommandent le Rasm Otsmanî pour la préservation du patrimoine.
3. Conclusion de l'auteur :
- Le Rasm Otsmanî est un accord des compagnons qui a une force juridique obligatoire.
- C'est une sunna (coutume du Prophète) qu'il faut suivre.
- Il est important pour l'unité de la communauté musulmane et pour éviter les troubles (fitnah).
- Il est permis d'utiliser d'autres modèles pour les besoins de l'enseignement du peuple ordinaire.
- Il a des avantages, comme l'indication de sens cachés par l'ajout de lettres.
CONCLUSION
Nous, en tant que citoyens indonésiens qui ne sommes pas experts, il vaut mieux suivre la position de la majorité des érudits pour ne pas commettre d'erreur
GERMANY
1. Hintergrund der Schriftform: Der Prophet befahl, den Koran zu schreiben, aber er gab keine bestimmte Schriftform an oder verbot sie. Die heute übliche Schriftform ist der Rasm Utsmanî, benannt nach dem dritten Kalifen, der sich bei der vollständigen Kompilierung des Korans verdient gemacht hat.
2. Debatte der Gelehrten über die Natur des Rasm Utsmanî, aufgeteilt in drei Meinungen:
- Mehrheit: Er ist tauqifî (gemäß den Weisungen des Propheten), da er von den kuttab al-wahyi (Schreibern der Offenbarung) verfasst wurde, die die Zustimmung des Propheten erhielten und bis auf die nächsten Generationen überliefert wurden. Imam Ahmad ibn Hanbal erklärte, es sei haram (verboten), ihn zu verändern.
- Einige Gelehrte (wie al-Baqillânî und Ibn Chaldûn): Er ist das Ergebnis des ijtihad (juristischer Urteilsbildung) der Gefährten, da es kein nash (geoffenbartes Textstück) gibt, das seine Pflichtmäßigkeit festlegt, und er "Utsmanî" statt "nabawî" (vom Propheten) genannt wird. Die Schrift dient nur als Hinweis auf die richtige Lesart.
- Imam Nawawî und al-Zarkaschî: Sie vereinen beide Meinungen – sie erlauben den rasm imla'î (gemäß den üblichen arabischen Regeln) zur Erleichterung des einfachen Volkes und empfehlen den Rasm Utsmanî zum Erhalt des Erbes.
3. Fazit des Autors:
- Der Rasm Utsmanî ist eine Vereinbarung der Gefährten mit verbindlicher rechtlicher Kraft.
- Er ist eine Sunna (Sitte des Propheten), die befolgt werden soll.
- Er ist wichtig für die Einheit der muslimischen Gemeinde und zur Vermeidung von Unruhen (fitnah).
- Es ist erlaubt, andere Schriftformen für den Unterricht des einfachen Volkes zu verwenden.
- Er hat Vorteile, wie der Hinweis auf verborgene Bedeutungen durch Hinzufügen von Buchstaben.
FAZIT
Wir als Indonesier, die keine Experten sind, sollten am besten der Meinung der Mehrheit der Gelehrten folgen, um keine Fehler zu machen
ARABIC
١. خلفية الكتابة: أمر النبي صلى الله عليه وسلم بكتابة القرآن الكريم ولكن لم يحدد أو يحظر نمطًا كتابيًا معينًا. النمط الكتابي المنتشر اليوم هو الرسم العثماني، الذي سمي بذلك على اسم الخليفة الثالث الذي أسهم في تجميع القرآن الكريم بالكامل.
٢. مناقشة العلماء حول طبيعة الرسم العثماني، مقسمة إلى ثلاثة آراء:
- الغالبية: هي طبيعة توقيفية (متوافقة مع تعليمات النبي صلى الله عليه وسلم)، لأنها كتبت بواسطة "كتب الوحي" الذين حصلوا على موافقة النبي صلى الله عليه وسلم وستمر على الأجيال اللاحقة. أصر الإمام أحمد بن حنبل على أن تحريفها حرم.
- بعض العلماء (مثل الباقلاني وابن خلدون): هي نتيجة اجتهاد الصحابة، لأن لا نصًا مُنشورًا يحدد واجبها وسميت "عثمانية" وليس "نبوية". الكتابة فقط كدلالة على القراءة الصحيحة.
- الإمام النووي والزركشي: يجمعان بين الجانبين – يسمحان بالرسم الإملائي (وفقًا للقواعد العربية التقليدية) لتسهيل الأمر على الناس العاديين، ويشجعان على الرسم العثماني لتربية التراث.
٣. استنتاج الكاتب:
- الرسم العثماني هو اتفاق بين الصحابة له قوة قانونية ملزمة.
- هو سنة يجب اتباعها.
- مهم لاتحاد الأمة وتجنب الفتنة.
- يُسمح باستخدام أنماط أخرى لاحتياجات تعليم الناس العاديين.
- له ميزات، مثل إشارة إلى المعاني الخفية عن طريق إضافة أحرف.
الاستنتاج النهائي
نحن كمواطنون إندونيسيون غير خبراء، من الأفضل اتباع رأي غالبية العلماء حتى لا نرتكب خطأً
RUSSIAN
1. Исторический фон письма: Пророк повелел записать Коран, но не указал ни один конкретный стиль письма и не запретил ни один. Стиль письма, распространяющийся сейчас, — это Расм Утсмани, названный в честь третьего халифа, который внес большой вклад в полную компоновку Корана.
2. Спор ученых о природе Расм Утсмани, разделенный на три мнения:
- Большинство: Он имеет характер таукифи (согласно указаниям Пророка), потому что был записан «куттабом аль-Вахий» (писателями откровения), которые получили согласие Пророка и передавались из поколения в поколение. Имам Ахмад ибн Ханбал утверждал, что изменение его является гарамом (запрещением).
- Некоторые ученые (например, аль-Бакиллани и ибн Хальдун): Это результат иджихада (юридического рассуждения) сподвижников, потому что нет никакого наша (откровенного текста), который устанавливал бы его обязательность, и он назван «Утсмани» а не «набави» (пророковский). Письмо служит только указанием на правильное чтение.
- Имам Навави и аль-Заркаши: Они сочетают оба подхода — разрешают расм имляи (согласно обычным арабским правилам) для удобства простых людей и рекомендуют Расм Утсмани для сохранения наследия.
3. Заключение автора:
- Расм Утсмани — это соглашение сподвижников, имеющее обязательную юридическую силу.
- Это сунна (обычай Пророка), которую нужно соблюдать.
- Оно важно для единства мусульманского сообщества и для избежания фитны (потрясений, разногласий).
- Разрешается использовать другие стили для нужд обучения простых людей.
- У него есть преимущества, например, указание на скрытые значения за счет добавления букв.
ЗАКЛЮЧЕНИЕ
Мы, как индонезийские граждане, не являющиеся экспертами, лучше всего следовать мнению большинства ученых, чтобы не совершить ошибку
CHINESE
1. 书写背景： 先知下令记录《古兰经》，但未指定或禁止特定的书写形式。如今通行的书写形式是“奥斯曼字体”（Rasm Utsmani），以第三位哈里发的名字命名，他在《古兰经》的完整汇编中功绩卓著。
2. 学者们对奥斯曼字体性质的争论，分为三种观点：
- 多数派： 具有“托格菲”（tauqifî，即符合先知指示）性质，因为它由“天启抄写员”（kuttab al-wahyi）所写，得到了先知的认可，并流传至后世。伊玛目艾哈迈德·本·罕百里指出，篡改它是“哈拉姆”（haram，即非法的）。
- 部分学者（如巴奇拉尼、伊本·赫勒敦）： 是圣门弟子“伊智提哈德”（ijtihad，即法学推理）的结果，因为没有“纳什”（nash，即天启文本）规定其强制性，且它被命名为“奥斯曼的”而非“先知的”（nabawî）。书写仅作为正确诵读的标识。
- 伊玛目纳瓦维、扎尔卡希： 兼顾两种观点——允许使用“常规书写体”（rasm imla'î，即符合传统阿拉伯语规则）以方便普通民众，同时建议使用奥斯曼字体以保护遗产。
3. 作者结论：
- 奥斯曼字体是圣门弟子的共识，具有约束力的法律效力。
- 它是应遵循的“圣行”（sunnah）。
- 对穆斯林社群的团结及避免“菲特纳”（fitnah，即纷争、混乱）至关重要。
- 可为普通民众的学习需求使用其他书写形式。
- 具有优势，如通过添加字母暗示隐含含义。
结语
我们作为不太专业的印尼民众，最好遵循多数学者的观点，以免出错
INDIAN
1. लेखन की पृष्ठभूमि: पैगंबर ने कुरान को लिखने का आदेश दिया लेकिन किसी विशेष लेखन शैली को निर्दिष्ट नहीं किया या प्रतिबंधित नहीं किया। आज चलने वाली लेखन शैली रस्म उत्समानी है, जिसे तीसरे खलीफा के नाम पर रखा गया है जिसने पूर्ण रूप से कुरान के संकलन में महत्वपूर्ण योगदान दिया था।
2. रस्म उत्समानी की प्रकृति के बारे में विद्वानों का विवाद, जिसे तीन विचारों में बांटा गया है:
- बहुमत: यह तौकिफी (पैगंबर के निर्देशों के अनुसार) प्रकृति का है, क्योंकि इसे "कुत्ताब अल-वाही" (अन्वेष्टि के लेखक) ने लिखा था जिन्हें पैगंबर की सहमति मिली थी और यह आने वाली पीढ़ियों तक पहुंची रही। इमाम अहमद बिन हनबल ने कहा कि इसका हेरफेर हाराम (निषिद्ध) है।
- कुछ विद्वान (जैसे अल-बाकिलानी और इब्न खलदून): यह साहबों के इज्तिहाद (कानूनी तर्क) का परिणाम है, क्योंकि कोई भी नश (अन्वेष्टित पाठ) इसकी बाध्यता को निर्धारित नहीं करता है और इसे "उत्समानी" कहा जाता है न कि "नबवी" (पैगंबर का)। लेखन केवल सही पढ़ने का संकेत है।
- इमाम नवावी और अल-जरकशी: ये दोनों विचारों को मिलाते हैं – सामान्य लोगों की सुविधा के लिए रस्म इमलाई (पारंपरिक अरबी नियमों के अनुसार) की अनुमति देते हैं, और विरासत के संरक्षण के लिए रस्म उत्समानी की सलाह देते हैं।
3. लेखक का निष्कर्ष:
- रस्म उत्समानी साहबों का एक समझौता है जिसमें बाध्यकारी कानूनी शक्ति है।
- यह सुन्ना (पैगंबर की प्रथा) है जिसे अपनाया जाना चाहिए।
- मुस्लिम समुदाय की एकता और फितना (विवाद, अशांति) से बचने के लिए यह महत्वपूर्ण है।
- सामान्य लोगों के अध्ययन की आवश्यकताओं के लिए अन्य शैलियों का उपयोग करना अनुमति है।
- इसमें लाभ हैं, जैसे कि अक्षर जोड़कर छिपे अर्थों का संकेत देना।
निष्कर्ष
हम जो भारतीय नहीं, बल्कि अंडोनेशिया के नागरिक हैं और जो विशेषज्ञ नहीं हैं, हमें बेहतर यही है कि हम विद्वानों के बहुमत के विचार का पालन करें ताकि कोई गलती न हो
TURKYE
1. Yazım Arka Planı: Peygamber Kur'an'ı yazdırmayı emretmiş ancak belirli bir yazım şekli belirtmemiş veya yasaklamamıştır. Günümüzde yaygın olan yazım şekli, Kur'an'ı tam olarak derlemede katkısı olan üçüncü halifenin adıyla anılan Utsmani Rasm'idir.
2. Ulema'nın Utsmani Rasm'in Mahiyeti Hakkındaki Tartışması, Üç Görüşe Bölünmüştür:
- Çoğunluk: Peygamber'in talimatlarına uygun olan tauqifî mahiyete sahiptir, çünkü Peygamber'in onayını alan ve sonraki nesillere kadar devam eden kuttab al-wahyi (vahiy yazıcıları) tarafından yazılmıştır. İmam Ahmed bin Hanbal, ondan sapmanın haram (yasaklı) olduğunu belirtmiştir.
- Bazı Ulema (örneğin el-Bakillani ve İbn Haldun): Sahabe'nin ijtihadı (hukuki akıl yürütmesi) sonucudur, çünkü zorunluluğunu belirten hiçbir nash (vahiy metni) yoktur ve adı "Utsmani" olarak verilmiştir, "nabevi" (Peygamber'inkisi) değil. Yazım sadece doğru okumaya işaret olarak görev yapar.
- İmam Nevavi ve el-Zarkasî: Her ikisini de bir araya getirirler – sıradan insanların kolaylığı için rasm imla'î (geleneksel Arapça kurallara göre) izin verirler ve mirasın korunması için Utsmani Rasm'i tavsiye ederler.
3. Yazarın Sonucu:
- Utsmani Rasm, bağlayıcı hukuki güce sahip Sahabe'nin bir anlaşmasıdır.
- Takip edilmesi gereken bir sünnet'tir.
- Ummetin birliği ve fitne'den (karışıklık, çatışma) kaçınmak için önemlidir.
- Sıradan insanların öğrenme ihtiyaçları için başka şekiller kullanılabilir.
- Harf ekleyerek gizli anlamlara işaret etme gibi üstünlükleri vardır.
SONUÇ
Uzman olmayan Endonezya vatandaşı olarak bizler, yanlış adım atmamak için çoğunluk ulema'nın görüşünü izlemek daha iyidir
DALIL
وهذا الرأي يقوم على رعاية الاحتياط للقرآن من ناحيتين: ناحية كتابته في كل عصر بالرسم المعروف فيه إبعادا للناس عن اللبس والخلط في القرآن وناحية إبقاء رسمه الأول المأثور يقرؤه العارفون ومن لا يخشى عليهم الالتباس. ولا شك أن الاحتياط مطلب ديني جليل خصوصا في جانب حماية التنزيل
“Pendapat ini dimaksudkan untuk menjaga eksistensi Al-Qur’an dari dua aspek: pertama, yaitu penulisan Al-Qur’an dengan penulisan yang dikenal (masyarakat umum), agar terhindar dari keserupaan dan kekacauan dan kesalahan dalam membacanya. Kedua, upaya pelestarian rasm-nya yang orisinil, yang diperuntukkan bagi orang-orang yang mengerti (arif), yang tidak dikhawatirkan terjadi kekacauan dalam membacanya. Tidak diragukan lagi bahwa berhati-hati merupakan tuntutan agama yang agung, utamanya dalam hal menjaga Al-Qur’an”
This view is intended to safeguard the existence of the Quran from two aspects: first, writing the Quran using a script familiar to the general public, so as to avoid confusion, disorder, and mistakes in reading it. Second, the effort to preserve its original script, which is intended for those who have knowledge (arif), who need not worry about confusion in reading it. There is no doubt that being cautious is a great religious obligation, especially when it comes to protecting the Quran