FAKTA UNIK ISLAMI

artikel ini Menyampaikan posisi terkait hubungan antar-agama dan alasan tidak mengikuti "Jamuan Kudus" tertentu, namun tetap terbuka untuk interaksi sosial lintas agama seperti acara "Jamuan Soto Kudus".

 

Poin Penting

 

1. Batasan Hubungan Antar-Agama: Didasarkan pada dua ranah utama:

- Ranah Ibadah: Mengacu pada QS Al-Kafirun ayat 6 ("Lakum dinukum wa liya dini") yang mengakui keberagamaan agama masing-masing.

- Ranah Sosial: Diperbolehkan sesuai QS Al-Mumtahanah ayat 8, contohnya Nabi Muhammad SAW pernah bekerja sama dengan non-Muslim dalam hal penunjuk jalan dan gadai barang.

2. Perdebatan Ucapan Salam Lintas Agama:

- MUI menetapkan haram karena menyebutkan Tuhan dari agama lain (ibadah atau sosial. Seperti ucapan salam lintas agama. MUI memutuskan haram, karena ada bentuk penyebutan terhadap salah satu Tuhan di agama selain Islam)

- PWNU Jatim mengizinkan sebagai bentuk penghormatan sosial (PWNU Jatim membolehkan karena ucapan salam bagian dari menghormati secara sosial)

- MUI juga mengakui pengecualian dalam kondisi darurat (seperti pejabat dengan masyarakat beragam agama/idak mutlak haram keseluruhan, ada kondisi kedaruratan, misalnya seorang pejabat yang masyarakatnya terdiri dari berbagai agama. Dalam kondisi seperti ini boleh mengucapkan salam lintas agama dengan syarat dalam hatinya meyakini Islam sebagai agama yang benar) dengan syarat hati tetap meyakini kebenaran Islam, berdasarkan QS An-Nahl ayat 106.

3. Keputusan Terkait Acara:

- Tidak mengikuti "Jamuan Kudus" yang dimaksud.

- Tetap terbuka untuk interaksi sosial seperti "Jamuan Soto Kudus" bersama pemiliknya Mas Faisal Kangcoy Zarab.

4. Informasi Tempat Makan:

- Soto Kudus Mas Kliwon banyak ada di sekitar Surabaya, salah satunya di Jl A Yani sebelum Kantor Pengadilan Tinggi, telah berdiri lama ("sejak minum jamu")

ENGLISH

this article To convey the stance regarding interfaith relations and the reason for not participating in a specific "Holy Feast" (Jamuan Kudus), while remaining open to interfaith social interactions such as the "Kudus Soto Feast" (Jamuan Soto Kudus) event.

 

Key Points

 

1. Boundaries of Interfaith Relations: Based on two main domains:

- Worship Domain: Refers to QS Al-Kafirun verse 6 ("Lakum dinukum wa liya dini" - "For you is your religion, and for me is my religion") which recognizes the religious diversity of each community.

- Social Domain: Permitted in accordance with QS Al-Mumtahanah verse 8. For example, the Prophet Muhammad SAW once collaborated with non-Muslims for matters such as guiding the way and pawning items.

2. Debate on Interfaith Greetings:

- The Indonesian Ulema Council (MUI) rules it as forbidden (haram) because it mentions the God of another religion (interfaith greetings fall into a debated category between worship or social matters. MUI has decided it is forbidden due to references to one of the Gods from religions other than Islam).

- The East Java Nahdlatul Ulama Regional Board (PWNU Jatim) permits it as a form of social respect (PWNU Jatim allows it because greetings are part of showing social respect).

- MUI also acknowledges exceptions in emergency situations (such as officials serving a multi-religious community; it is not entirely forbidden and there are emergency conditions, e.g., an official whose community consists of various religions. In such cases, interfaith greetings are allowed on the condition that one firmly believes Islam is the true religion) with the condition that one firmly believes in the truth of Islam, based on QS An-Nahl verse 106.

3. Decision Regarding Events:

- Will not participate in the aforementioned "Holy Feast" (Jamuan Kudus).

- Remains open to social interactions such as the "Kudus Soto Feast" (Jamuan Soto Kudus) together with its owner, Mas Faisal Kangcoy Zarab.

4. Food Venue Information:

- Mas Kliwon Kudus Soto has many outlets around Surabaya. One popular location is on Jl A Yani before the High Court building, and it has been established for a long time ("since the days of drinking traditional herbal medicine" - "sejak minum jamu")

SPANISH

Puntos Importantes

 

1. Límites de las Relaciones Interreligiosas: Se basan en dos ámbitos principales:

 

- Ámbito de la Devoción: Se refiere al Sura Al-Kafirún, versículo 6 ("Para vosotros vuestra religión y para mí la mía") que reconoce la diversidad de cada religión.

- Ámbito Social: Está permitido de acuerdo con el Sura Al-Mumtahanah, versículo 8; por ejemplo, el Profeta Muhammad SAW colaboró con no musulmanes en temas como la orientación y el préstamo con garantía.

 

2. Debate sobre el Saludo Interreligioso:

 

- La MUI (Consejo Ulama de Indonesia) lo califica como prohibido porque menciona a Dios de otra religión (ya sea en el ámbito de la devoción o el social). Por ejemplo, el saludo interreligioso es considerado prohibido por la MUI debido a la mención de uno de los dioses de religiones distintas del Islam.

- El PWNU Jatim (Consejo Nacional de Ulemas Nahdlatul Ulama de Java Oriental) lo permite como una forma de respeto social.

- La MUI también reconoce una excepción en situaciones de emergencia (como funcionarios que atienden a una sociedad religiosa diversa; no es absolutamente prohibido en su totalidad). Por ejemplo, un funcionario cuya comunidad está integrada por diversas religiones puede utilizar saludos interreligiosos, siempre que en su corazón mantenga la convicción de que el Islam es la religión verdadera, basándose en el Sura An-Nahl, versículo 106.

 

3. Decisiones sobre Eventos:

 

- No participar en la "Cena Santa" tal como se entiende.

- Mantener la apertura a interacciones sociales como la "Cena de Soto Kudus" junto a su propietario, Mas Faisal Kangcoy Zarab.

 

4. Información sobre el Lugar de Comida:

 

- Hay muchos locales de "Soto Kudus Mas Kliwon" alrededor de Surabaya; uno de ellos está en la Avenida A Yani, antes del Tribunal Superior. Ha existido desde hace mucho tiempo ("desde la época en que se tomaba jamu")

FRANCE

Points Importants

 

1. Limites des Relations Interreligieuses : Basés sur deux sphères principales :

 

- Sphère du Culte : Fait référence à la Sourate Al-Kafirûn, verset 6 ("Lakum dinukum wa liya dini") qui reconnaît la diversité des religions respectives.

- Sphère Sociale : Permis conformément à la Sourate Al-Mumtahanah, verset 8 ; par exemple, le Prophète Muhammad SAW a collaboré avec des non-musulmans dans des domaines tels que l’orientation et le prêt sur gage.

 

2. Débat sur le Salut Interreligieux :

 

- La MUI (Conseil des Oulémas de l’Indonésie) le qualifie de haram (interdit) car il mentionne Dieu d’une autre religion (que ce soit dans la sphère du culte ou sociale). Par exemple, le salut interreligieux est jugé haram par la MUI en raison de la mention de l’un des dieux des religions autres que l’Islam.

- Le PWNU Jatim (Conseil National des Oulémas Nahdlatul Ulama de Java Oriental) l’autorise comme forme de respect social.

- La MUI reconnaît également une exception dans les situations d’urgence (comme les fonctionnaires auprès d’une société à religions diverses ; il n’est pas absolument interdit dans sa totalité). Par exemple, un fonctionnaire dont la communauté comprend diverses religions peut utiliser des saluts interreligieux, à condition que dans son cœur, il conserve la conviction que l’Islam est la religion vraie, selon la Sourate An-Nahl, verset 106.

 

3. Décisions Concernant les Événements :

 

- Ne pas participer à la "Cène Sainte" telle que conçue.

- Rester ouvert aux interactions sociales comme la "Cène du Soto Kudus" avec son propriétaire, Mas Faisal Kangcoy Zarab.

 

4. Informations sur le Lieu de Restauration :

 

- Il existe de nombreux établissements de "Soto Kudus Mas Kliwon" autour de Surabaya ; l’un d’eux se trouve sur l’avenue A Yani, avant le Tribunal de Grande Instance. Il existe depuis très longtemps ("depuis l’époque où l’on buvait du jamu")

ger

DALIL

مَن كَفَرَ بِاللَّهِ مِن بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلَّا مَنْ أُكْرِهَ وَقَلْبُهُ مُطْمَئِنٌّ بِالْإِيمَانِ

"Barangsiapa yang kufur kepada Allah sesudah dia beriman (dia mendapat kemurkaan Allah), kecuali orang yang dipaksa kufur padahal hatinya tetap tenang dalam beriman (dia tidak berdosa)..." (An-Nahl 106)

"Whoever disbelieves in Allah after having believed except for one who is forced [to disbelieve] while his heart is firm in faith (such a one will incur Allah's displeasure)..." (An-Nahl 106)

Continue Reading

KATA² ABAH NUR 4

Sholat yang terpaksa atau hanya bisa bacaan qulhu an-nas atau al-falaq tetap lebih berharga dari kekosongan (gak sholat sama sekali karena cuma gak bisa sempurna). Seperti orang yang tetap menuruti tuan rumah dengan minuman, walau perutnya penuh (udah kenyang). inti nya tetap sholat sebelum mati. apapun kondisi mu

ENGLISH 

Prayer performed under compulsion, or the recitation of Surah Al-Falaq or Surah An-Nas, is still more valuable than emptiness (not praying at all just because it can't be done perfectly). It's like a person who still obeys the host by drinking [the offered drink], even though their stomach is full (already satisfied). The core point is still to pray before death, no matter what your condition is

SPANISH

La oración obligatoria (Sholat) que se realiza de forma forzosa o solo se puede recitar Al-Falaq y An-Nas sigue siendo más valiosa que la ausencia (no realizarla en absoluto solo porque no se puede hacer de forma completa). Como la persona que sigue cumpliendo con el anfitrión tomando una bebida, aunque su estómago esté lleno. El núcleo es seguir realizando la oración antes de morir, sin importar cuáles sean tus condiciones

FRANCE

La prière obligatoire (Cholat) accomplie de force ou durant laquelle on ne peut reciter que Al-Falaq et An-Nas reste toujours plus précieuse que l'absence totale (ne pas prier du tout seulement parce qu'on ne peut pas le faire parfaitement). Comme la personne qui continue d'obéir à son hôte en buvant une boisson, bien que son estomac soit plein. L'essentiel est de continuer à prier avant de mourir, quel que soit votre état

GERMANY

Die verpflichtende Gebet (Solat), das zwangsweise ausgeführt wird oder bei dem nur Al-Falaq und An-Nas rezitiert werden kann, bleibt immer wertvoller als die völlige Abwesenheit (gar nicht beten, nur weil man es nicht perfekt machen kann). Wie die Person, die ihrem Gastgeber trotzdem gehorcht und ein Getränk trinkt, auch wenn ihr Magen voll ist. Der Kern besteht darin, vor dem Tod weiterhin zu beten, unabhängig von eurem Zustand

RUSSIAN

Обязательная молитва (Солат), совершаемая принудительно или при которой можно прочитать только Аль-Фалақ и Ан-Нас, остается всегда более ценной, чем полное отсутствие молитвы (совершение ее вовсе не из-за того, что нельзя выполнить ее идеально). Как человек, который продолжает подчиняться своему хозяину, выпивши напиток, даже если его желудок полон. Суть заключается в том, чтобы продолжать молиться перед смертью, независимо от вашего состояния

ARABIC

الصلاة الواجبة التي تُقام بقوة أو التي لا يمكن تلاوة فيها إلا الفلق والناس تظل أكثر قيمة من الغياب التام (عدم القيام بها على الإطلاق فقط لأنها لا يمكن إكمالها بكمال). كمثل الشخص الذي يستمر في طاعة المضيف ويشرب مشروباً، وإن كان معده ممتلئاً. الجوهر هو الاستمرار في الصلاة قبل الموت، بغض النظر عن حالتك

CHINESE

即使是被迫做的礼拜，或者只能诵读《法拉克》和《纳斯》章的礼拜，也比完全不做（只因无法做到尽善尽美就索性不礼拜）更有价值。就像一个人即便肚子已经很饱，仍会听从主人的吩咐喝点东西一样。核心是，无论你处于何种状况，都要在去世前坚持礼拜

INDIAN

जबरन की गई नमाज़ (शोलत) या जिसमें केवल अल-फलक और अन-नास का पाठ किया जा सके, वह पूर्ण अनुपस्थिति (केवल इसलिए कि यह पूर्ण रूप से नहीं की जा सकती, पूरी तरह से नमाज़ न पढ़ना) से कहीं अधिक मूल्यवान रहती है। जैसे कोई व्यक्ति, भले ही उसका पेट भरा हो, मेजबान की आज्ञा मानकर पेय पदार्थ पीता रहता है। मूल बात यह है कि मृत्यु से पहले, चाहे तुम्हारी कोई भी स्थिति हो, नमाज़ जारी रखनी चाहिए

TURKYE

Zorla kılınan veya sadece el-Felek ve en-Nas surelerini okuyabilen farz namaz (Şolat), tam yokluktan (sadece mükemmel kılınamayacağı için hiç namaz kılmamaktan) her zaman daha değerlidir. Midesi dolu olmasına rağmen ev sahibinin emrine uyarak içecek içmeye devam eden kişi gibidir. Önemli olan, ne durumda olursan ol, ölmeden önce namaz kılmaya devam etmektir

Continue Reading

CARA PENULISAN Al QURAN 3

ini Menjelaskan perbedaan pendapat ulama tentang status penulisan mushaf Al-Qur'an (khususnya Rasm Utsmani) apakah sesuai petunjuk Nabi atau hasil ijtihad, serta memberikan panduan praktis terkait penggunaannya di masa kini.

 

Poin Penting

 

1. Rasm Utsmani adalah tulisan mushaf Al-Qur'an yang beredar saat ini, berasal dari zaman sahabat Utsman bin Affan.

2. Tiga Pendapat Ulama tentang Penulisan:

- Pendapat Mayoritas: Penulisan bersifat tauqifî (sesuai petunjuk Nabi), dibuktikan oleh penulisan oleh kuttab al-wahyi (penulis wahyu) yang disetujui Nabi dan kelangsungan hingga generasi sesudahnya. Imam Ahmad bin Hanbal menyatakan haram menyalahinya.

- Pendapat Sebagian Ulama (Imam al-Baqillani, Ibnu Khaldun): Penulisan adalah hasil ijtihad sahabat, karena tidak ada nash yang menentukan pola tertentu dan disebut "Rasm Utsmani" bukan "Rasm Nabawi". Penulisan yang mudah dan jelas bacaan dibenarkan.

- Pendapat Akomodatif (Imam Nawawi, al-Zarkasyi): Perbolehkan rasm imla'î (penulisan Arab konvensional) untuk memudahkan masyarakat awam, namun anjurkan Rasm Utsmani untuk pelestarian warisan bagi yang mengerti.

3. Kesimpulan Penting:

- Rasm Utsmani merupakan kesepakatan sahabat yang wajib diikuti dan termasuk sunnah.

- Penting untuk penyatuan umat agar tidak ada perselisihan tentang mushaf.

- Boleh menggunakan tulisan lain untuk kepentingan pembelajaran awam.

- Rasm Utsmani memiliki keistimewaan, seperti petunjuk makna tersembunyi.

4. Pesan Akhir: Perbedaan pendapat normal dalam keilmuan Islam; jangan saling menyalahkan, fokus pada pencarian ilmu.

 

KESIMPULAN

kita sebagai manusia yang bukan ahli nya..maka kita ikut pendapat mayoritas ulama (para ahli nya)

ENGLISH

This explains the differences of opinion among scholars regarding the status of the writing of the Mushaf al-Qur'an (especially the Uthmani Script) — whether it is in accordance with the Prophet's instructions or the result of ijtihad — as well as providing practical guidelines on its use today.

 

Key Points

 

1. The Uthmani Script (Rasm Utsmani) is the writing of the Mushaf al-Qur'an currently in circulation, originating from the time of the Companion Uthman bin Affan.

2. Three Scholarly Opinions on the Writing:

- Majority Opinion: The writing is tauqifî (in accordance with the Prophet's instructions), evidenced by its writing by the kuttab al-wahyi (revealed scripture scribes) who received the Prophet's approval and its continuity through subsequent generations. Imam Ahmad bin Hanbal states that it is forbidden to violate it.

- Opinion of Some Scholars (Imam al-Baqillani, Ibn Khaldun): The writing is the result of the Companions' ijtihad (scholarly reasoning), because there is no nash (textual evidence) that specifies a particular pattern, and it is called the "Uthmani Script" not the "Prophetic Script." Writing that is easy and clearly readable is permitted.

- Accommodative Opinion (Imam Nawawi, al-Zarkasyi): The rasm imla'î (conventional Arabic writing) is permitted to make it easier for the general public, but the Uthmani Script is recommended for preserving the heritage for those who understand it.

3. Important Conclusions:

- The Uthmani Script is an agreement of the Companions that must be followed and is considered a sunnah.

- It is important for the unity of the ummah (Muslim community) so that there is no dispute over the mushaf.

- Other writings may be used for the purpose of public education.

- The Uthmani Script has merits, such as indications of hidden meanings.

4. Final Message: Differences of opinion are normal in Islamic scholarship; do not blame one another, focus on seeking knowledge.

 

CONCLUSION

 

We, as people who are not experts in this field. therefore we follow the opinion of the majority of scholars (the experts)

SPANISH

Esto explica las diferencias de opinión entre los eruditos (ulamas) sobre el estatus de la redacción del mushaf del Corán (especialmente el Rasm Utsmani), si se ajusta a las instrucciones del Profeta o es resultado de ijtihad (razonamiento independiente), así como brinda orientación práctica sobre su uso en la actualidad.

 

Puntos Clave

 

1. El Rasm Utsmani es la redacción del mushaf del Corán que circula actualmente, proveniente de la época del compañero Utsman bin Affan.

2. Tres Opiniones de los Ulamas sobre la Redacción:

 

- Opinión de la mayoría: La redacción es de carácter tauqifî (ajustada a las instrucciones del Profeta), lo que se demuestra por su redacción por los kuttab al-wahyi (escritores de la revelación) autorizados por el Profeta y su continuidad hasta las generaciones siguientes. El imán Ahmad bin Hanbal afirma que es prohibido (haram) alterarlo.

- Opinión de algunos ulamas (Imán al-Baqillani, Ibn Jaldún): La redacción es resultado del ijtihad de los compañeros, ya que no hay un texto (nash) que determine un patrón específico y se denomina "Rasm Utsmani" y no "Rasm Nabawi" (redacción del Profeta). Se permite la redacción que sea fácil y clara de leer.

- Opinión acogedora (Imán Nawawi, al-Zarkasyi): Se permite el rasm imla'î (redacción árabe convencional) para facilitar a la gente común, pero se recomienda el Rasm Utsmani para la preservación del patrimonio entre quienes lo entienden.

 

3. Conclusiones Clave:

 

- El Rasm Utsmani es un acuerdo de los compañeros que debe seguirse y forma parte de la sunna.

- Es importante para la unidad de la comunidad musulmana (umma) para evitar disputas sobre el mushaf.

- Se puede usar otra redacción para fines de aprendizaje de la gente común.

- El Rasm Utsmani tiene ventajas, como pistas sobre significados ocultos.

 

4. Mensaje Final: Las diferencias de opinión son normales en el conocimiento islámico; no se culpen mutuamente, se centren en la búsqueda del conocimiento.

 

CONCLUSIÓN

 

Nosotros, como personas que no somos eruditas en la materia... entonces seguimos la opinión de la mayoría de los ulamas (los expertos)

FRANCE

Ce texte explique les différences d'avis des ulémas sur le statut de la rédaction du mushaf du Coran (notamment le Rasm Utsmani) : s'il est conforme aux instructions du Prophète ou le résultat d'ijtihad (raisonnement indépendant), et donne des orientations pratiques sur son utilisation aujourd'hui.

 

Points clés

 

1. Le Rasm Utsmani est la rédaction du mushaf du Coran qui circule actuellement ; il date de l'époque du compagnon Utsman bin Affan.

2. Trois avis des ulémas sur la rédaction :

 

- Avis de la majorité : La rédaction est de nature tauqifî (conforme aux instructions du Prophète), ce qui est prouvé par sa rédaction par les kuttab al-wahyi (écrivains de la révélation) autorisés par le Prophète et sa continuité jusqu'aux générations suivantes. L'imam Ahmad bin Hanbal affirme qu'il est haram (interdit) de le modifier.

- Avis de certains ulémas (Imam al-Baqillani, Ibn Khaldoun) : La rédaction est le résultat de l'ijtihad des compagnons, car il n'y a pas de nash (texte religieux) qui détermine un modèle précis, et on l'appelle "Rasm Utsmani" et non "Rasm Nabawi" (rédaction du Prophète). La rédaction qui est facile et claire à lire est autorisée.

- Avis accommodant (Imam Nawawi, al-Zarkasyi) : On autorise le rasm imla'î (rédaction arabe conventionnelle) pour faciliter la vie des gens ordinaires, mais on recommande le Rasm Utsmani pour la préservation du patrimoine auprès de ceux qui le comprennent.

 

3. Conclusions clés :

 

- Le Rasm Utsmani est un accord des compagnons qui doit être suivi et fait partie de la sunna (traditions du Prophète).

- Il est important pour l'unité de l'umma (communauté musulmane) d'éviter des disputes sur le mushaf.

- On peut utiliser d'autres rédactions à des fins d'apprentissage pour le grand public.

- Le Rasm Utsmani a des avantages, comme des indices sur des sens cachés.

 

4. Message final : Les différences d'avis sont normales dans le savoir islamique ; ne vous accusez pas les uns les autres, concentrez-vous sur la recherche du savoir.

 

CONCLUSION

 

Nous, en tant que personnes qui ne sommes pas des experts dans la matière... alors nous suivons l'avis de la majorité des ulémas (les experts)

GERMANY

Dieser Text erläutert die Meinungsunterschiede unter den Ulama zu dem Status der Schriftfassung des Mushaf al-Qur'an (insbesondere des Rasm Utsmani) ob er den Weisungen des Propheten entspricht oder ein Ergebnis des Ijtihad (unabhängiges Denken) ist – und gibt praktische Anleitungen zu seiner heutigen Nutzung.

 

Wichtige Punkte

 

1. Der Rasm Utsmani ist die heute umlaufende Schriftfassung des Mushaf al-Qur'an und stammt aus der Zeit des Gefährten Utsman bin Affan.

2. Drei Meinungen der Ulama zur Schriftfassung:

 

- Meinung der Mehrheit: Die Schriftfassung ist tauqifî (entspricht den Weisungen des Propheten), was dadurch bewiesen wird, dass sie von den kuttab al-wahyi (Schreibern der Offenbarung) verfasst wurde, die vom Propheten genehmigt waren, und bis zu den nachfolgenden Generationen fortbesteht. Imam Ahmad bin Hanbal erklärt, dass es haram (verboten) ist, sie zu verändern.

- Meinung einiger Ulama (Imam al-Baqillani, Ibn Chaldun): Die Schriftfassung ist ein Ergebnis des Ijtihad der Gefährten, da es keinen Nash (religiösen Text) gibt, der ein bestimmtes Muster festlegt, und sie "Rasm Utsmani" statt "Rasm Nabawi" (Schriftfassung des Propheten) genannt wird. Eine leicht und klar lesbare Schriftfassung ist erlaubt.

- Anpassungsbereite Meinung (Imam Nawawi, al-Zarkasyi): Der rasm imla'î (übliche arabische Schriftfassung) ist zum Leichtmachen für die breite Öffentlichkeit erlaubt, aber der Rasm Utsmani wird zur Erhaltung des Erbes bei denen empfohlen, die ihn verstehen.

 

3. Wichtige Schlussfolgerungen:

 

- Der Rasm Utsmani ist eine Vereinbarung der Gefährten, die einzuhalten ist und zur Sunna (Tradition des Propheten) gehört.

- Er ist wichtig für die Einheit der Umma (muslimische Gemeinde), um Streitigkeiten über das Mushaf zu vermeiden.

- Andere Schriftfassungen können zu Lernzwecken für die breite Öffentlichkeit verwendet werden.

- Der Rasm Utsmani hat Vorzüge, wie Hinweise auf verborgene Bedeutungen.

 

4. Letzte Botschaft: Meinungsunterschiede sind im islamischen Wissen normal; man soll sich nicht gegenseitig beschuldigen, sondern sich auf die Suche nach Wissen konzentrieren.

 

SCHLUSSFOLGERUNG

 

Wir als Menschen, die keine Experten auf diesem Gebiet sind... folgen daher der Meinung der Mehrheit der Ulama (der Experten)

RUSSIAN

Этот текст объясняет разногласия у ʻулам (ученых) относительно статуса письма мушафа Корана (в частности, Расм Утсмани) – соответствует ли он указаниям Пророка или является результатом игтихада (независимого рассуждения), а также дает практические рекомендации по его использованию в современности.

 

Основные моменты

 

1. Расм Утсмани – это ныне распространяемая версия письма мушафа Корана, происходящая из времени сподвижника Утсмана бин Аффана.

2. Три мнения ʻулам относительно письма:

 

- Мнение большинства: Письмо имеет характер таукифи (соответствует указаниям Пророка), что подтверждается тем, что оно было написано куттабом аль-вахйи (писателями откровения), одобренными Пророком, и сохранилось до последующих поколений. Имам Ахмад бин Ханбаль утверждает, что изменять его является харамом (запрещено).

- Мнение некоторых ʻулам (имам аль-Бакиллани, ибн Хальдун): Письмо является результатом игтихада сподвижников, поскольку нет ни одного наша (религиозного текста), определяющего конкретный образец, и оно называется "Расм Утсмани", а не "Расм Набави" (письмо Пророка). Допустимо письмо, которое легко и ясно читается.

- Компромиссное мнение (имам Навави, аль-Заркаши): Разрешен расм имляи (обычное арабское письмо) для облегчения жизни широкой публики, но рекомендуется Расм Утсмани для сохранения наследия среди тех, кто его понимает.

 

3. Основные выводы:

 

- Расм Утсмани – это соглашение сподвижников, которое необходимо соблюдать и которое относится к сунне (традициям Пророка).

- Он важен для единства уммы (мусульманской общины), чтобы избежать споров относительно мушафа.

- Другие варианты письма можно использовать для целей обучения широкой публики.

- Расм Утсмани имеет преимущества, такие как указания на скрытые значения.

 

4. Заключительное сообщение: Разногласия в исламском знании являются нормой; не стоит обвинять друг друга, а стоит сосредоточиться на поиске знаний.

 

ВЫВОД

 

Мы, как люди, не являющиеся экспертами в этой области... следовательно, мы придерживаемся мнения большинства ʻулам (экспертов)

ARABIC

هذا النص يشرح اختلافات آراء العلماء (الأعلامة) بشأن صفة كتابة مصحف القرآن الكريم (وخاصة الرسم العثماني) – هل يتوافق مع تعليمات النبي (صلى الله عليه وسلم) أم هو نتيجة للإجتهاد – ويقدم إرشادات عملية بشأن استخدامه في العصر الحالي.

 

النقاط الرئيسية

 

1. الرسم العثماني هو كتابة مصحف القرآن الكريم المنتشرة حاليًا، وتعود إلى عهد الصحابي عثمان بن عفان (رضي الله عنه).

2. ثلاثة آراء علماء بشأن الكتابة:

 

- رأي الأغلبية: الكتابة ذات طبيعة الطقيف (تتوافق مع تعليمات النبي – صلى الله عليه وسلم)، وهو ما يؤكده أن الكتابة أعدتها كتّاب الوحي المرخص لهم من النبي (صلى الله عليه وسلم) واصلت حتى الأجيال اللاحقة. أقر الإمام أحمد بن حنبل بأن تحريفها حرم.

- رأي بعض العلماء (الإمام البقلايني، ابن خلدون): الكتابة نتيجة إجتهاد الصحابة، لأن لا نص (نص) يحدد نمطًا معينًا، ويُسمى "الرسم العثماني" وليس "الرسم النبوي". يُسمح بالكتابة السهلة والمقروءة بوضوح.

- رأي التكييف (الإمام النووي، الزركشي): يُسمح بالرسم الإملائي (الكتابة العربية التقليدية) لتسهيل شئون الناس العاديين، ولكن يُنصح بالرسم العثماني لحفظ التراث لدى من يفهمه.

 

3. الاستنتاجات الرئيسية:

 

- الرسم العثماني هو اتفاق بين الصحابة يجب الالتزام به ويجوز إلى السنة النبوية.

- إنه مهم لوحدة الأمة لتجنب الخلافات بشأن المصحف.

- يمكن استخدام كتابات أخرى لأغراض تعليم الناس العاديين.

- للرسم العثماني ميزات، مثل توجيهات حول المعاني الخفية.

 

4. الرسالة النهائية: اختلافات الآراء أمر طبيعي في العلوم الإسلامية؛ لا تُؤاخذ بعضكم بعضًا، وكنوا يركزون على البحث عن العلم.

 

الاستنتاج

 

نحن كبشر لسنا خبراء في هذا المجال... فنتابع رأي غالبية العلماء (الخبراء)

CHINESE

本文阐述了伊斯兰学者（乌里玛）对《古兰经》抄本（尤其是奥斯曼字体）书写地位的不同观点——它是遵循先知指示，还是独立推理（伊智提哈德）的结果，并提供了其在当今使用的实用指南。

 

要点

 

1. 奥斯曼字体是目前流传的《古兰经》抄本书写形式，源自圣门弟子奥斯曼·本·阿凡时代。

2. 学者们对书写形式的三种观点：

 

- 多数派观点：书写形式属于“天启规定性”（符合先知指示），这一点由先知认可的“天启抄写员”（库塔布·瓦希）书写，且传承至后世所证明。伊玛目艾哈迈德·本·罕百里指出，篡改它是“非法的”（哈拉姆）。

- 部分学者观点（伊玛目巴格拉尼、伊本·赫勒敦）：书写形式是圣门弟子独立推理的结果，因为没有明确经文（奈什）规定特定格式，且它被称为“奥斯曼字体”而非“先知字体”。易读易懂的书写形式是被允许的。

- 通融性观点（伊玛目纳瓦维、扎尔卡希）：为方便普通民众，可使用“常规阿拉伯书写体”（伊姆莱伊字体），但建议了解其内涵的人使用奥斯曼字体以保护文化遗产。

 

3. 重要结论：

 

- 奥斯曼字体是圣门弟子的共识，必须遵循且属于“圣行”（逊奈）。

- 它对穆斯林社群（乌玛）的团结至关重要，可避免抄本相关争议。

- 为普通民众的学习需求，可使用其他书写形式。

- 奥斯曼字体具有优势，例如包含隐含含义的提示。

 

4. 最终寄语：在伊斯兰学术中，观点分歧是正常的；勿相互指责，应专注于求知。

 

结论

 

我们作为非该领域专家的普通人……因此遵循多数伊斯兰学者（专家）的观点

INDIAN

 पाठ अलेमों (इस्लामिक विद्वानों) के बीच कुरआन शरीफ की मशहफ़ प्रतिलिपि (विशेष रूप से रास्म उत्समानी लिपि) की लेखन पद्धति की स्थिति के बारे में मतभेदों की व्याख्या करता है - क्या यह पैगंबर की दिशानिर्देशों के अनुसार है या इज्तिहाद (स्वतंत्र तर्क) का परिणाम है, साथ ही वर्तमान समय में इसके उपयोग से जुड़े व्यावहारिक मार्गदर्शन भी प्रदान करता है।

 

महत्वपूर्ण बिंदु

 

1. रास्म उत्समानी लिपि वर्तमान में प्रचलित कुरआन शरीफ की मशहफ़ प्रतिलिपि की लेखन पद्धति है, जिसकी उत्पत्ति साहाबा उत्समान बिन अफ्फान के काल से है।

2. लेखन पद्धति के बारे में अलेमों के तीन मत:

 

- बहुमत का मत: यह लेखन पद्धति तौकीफ़ी प्रकृति की है (पैगंबर की दिशानिर्देशों के अनुसार), जिसका प्रमाण यह है कि इसे कुत्ताब अल-वाही (अवतारित वचनों के लेखक) द्वारा पैगंबर की स्वीकृति से लिखा गया था और यह बाद की पीढ़ियों तक निरंतर चला गया। इमाम अहमद बिन हनबल का कहना है कि इसे बदलना हराम (निषिद्ध) है।

- कुछ अलेमों का मत (इमाम अल-बाकिलानी, इब्न खलदून): यह लेखन पद्धति साहाबा के इज्तिहाद का परिणाम है, क्योंकि कोई भी नश (धार्मिक ग्रंथ) किसी विशेष प्रारूप को निर्धारित नहीं करता है और इसे "रास्म उत्समानी" कहा जाता है, न कि "रास्म नबवी" (पैगंबर की लिपि)। आसान और स्पष्ट पढ़ने योग्य लेखन पद्धति को मान्य माना जाता है।

- समायोजक मत (इमाम नवावी, अल-ज़रकाशी): आम जनता की सुविधा के लिए रास्म इमलाई लिपि (पारंपरिक अरबी लेखन पद्धति) का प्रयोग करने की अनुमति है, लेकिन जिन लोगों को यह समझ में आता है, उनके लिए विरासत के संरक्षण हेतु रास्म उत्समानी की सलाह दी जाती है।

 

3. महत्वपूर्ण निष्कर्ष:

 

- रास्म उत्समानी साहाबा का एकमत है जिसे पालन करना आवश्यक है और यह सुन्नत (पैगंबर की परंपराओं) का हिस्सा है।

- यह उम्मा (मुस्लिम समुदाय) की एकता के लिए महत्वपूर्ण है ताकि मशहफ़ के बारे में कोई विवाद न हो।

- आम जनता की शिक्षा के उद्देश्य से अन्य लेखन पद्धतियों का प्रयोग किया जा सकता है।

- रास्म उत्समानी में विशेषताएं हैं, जैसे कि छिपे हुए अर्थों के संकेत।

 

4. अंतिम संदेश: इस्लामिक ज्ञान में मतभेद सामान्य बात है; एक दूसरे को दोष न दें, ज्ञान की तलाश पर ध्यान केंद्रित करें।

 

निष्कर्ष

 

हम ऐसे इंसान हैं जो इस क्षेत्र के विशेषज्ञ नहीं हैं... इसलिए हम अलेमों (विशेषज्ञों) के बहुमत के मत का पालन करते हैं

TURKYE

Bu metin, Kur'an-ı Kerim mushafının yazım şeklinin (özellikle Osmanî Yazısı/Rasm-ı Ütsmanî) statüsüyle ilgili ülemanın farklı görüşlerini açıklamaktadır – Peygamber'in talimatlarına uygun mu yoksa ihtihadın (bağımsız akıl yürütme) sonucu mu olduğu – ve günümüzdeki kullanımıyla ilgili pratik yönergeler sunmaktadır.

 

Önemli Noktalar

 

1. Rasm-ı Ütsmanî, günümüzde dolaşan Kur'an-ı Kerim mushafının yazım şeklidir ve Hz. Ösman bin Affan'ın (radiyallahu anh) zamanlarına dayanır.

2. Yazım Şekline İlişkin Ülemanın Üç Görüşü:

 

- Çoğunluk Görüşü: Yazım şekli tavkifî niteliktedir (Peygamber'in talimatlarına uygundur). Bunun kanıtı, Peygamber onaylı kuttabü'l-vahyi (vahi yazıcıları) tarafından yazıldığı ve sonraki nesillere kadar devam ettiğidir. İmam Ahmed bin Hanbel, bunu değiştirmenin haram (yasak) olduğunu belirtmiştir.

- Bazı Ülemanın Görüşü (İmam el-Bakıllânî, İbn Haldun): Yazım şekli, sahabelerin ihtihadının sonucudur. Çünkü belirli bir modeli belirten hiçbir nâş (dini metin) yoktur ve buna "Rasm-ı Ütsmanî" denir, "Rasm-ı Nebevî" (Peygamber'in yazım şekli) değil. Kolay ve açık okunabilen yazım şekli izinlidir.

- Uyumculuğa Yönelik Görüş (İmam Nevavî, ez-Zerkâşi): Genel halkın kolaylığı için rasm-ı imleî (geleneksel Arapça yazım şekli) kullanılabilir. Ancak mirası korumak için bunu anlayan kişilere Rasm-ı Ütsmanî önerilir.

 

3. Önemli Sonuçlar:

 

- Rasm-ı Ütsmanî, sahabelerin uzlaşmasıdır, takip edilmesi zorunludur ve sünnet (Peygamber'in gelenekleri) kapsamındadır.

- Mushaf ile ilgili anlaşmazlıkların önlenmesi için ümmetin (müslüman topluluğun) birlik açısından önemlidir.

- Genel halkın eğitim ihtiyaçları için diğer yazım şekilleri kullanılabilir.

- Rasm-ı Ütsmanî, gizli anlamlara dair ipuçları gibi özel özelliklere sahiptir.

 

4. Son Mesaj: İslam ilmi içinde görüş ayrılıkları normaldir; birbirini suçlamaMayın, bilgeliği aramaya odaklanın.

 

SONUÇ

 

Biz bu alanda uzman olmayan insanlarız... bu nedenle ülemanın (uzmanların) çoğunluk görüşünü takip ederiz

Continue Reading

CARA PENULISAN AL QURAN 2

Maksud Utama Teks

 

Menjelaskan bahwa penulisan mushaf Al-Qur'an (berdasarkan rasm mushaf Utsmanî) memiliki pola yang berbeda dari kaidah penulisan bahasa Arab konvensional ("rasm imla'î"), serta menekankan pentingnya tidak hanya bergantung pada penulisan mushaf dalam membaca Al-Qur'an tanpa bimbingan guru yang ahli.

 

Poin Penting

 

1. Perbedaan Penulisan: Kaidah penulisan bahasa Arab konvensional mengharuskan kesesuaian antara tulisan dan ucapan, sedangkan mushaf Al-Qur'an menggunakan rasm mushaf Utsmanî yang disahkan oleh Khalifah Utsman bin 'Affan.

​

2. Enam Pola Penulisan Khusus Mushaf:

​

- Kaidah hadf: Pengurangan huruf misal

(الرّحمن) (سبحن),

 penulisan yang baku bahasa Arab seharusnya

 (الرّحمان) (سبحان).

• Pengurangan huruf ya’ seperti, (غير باغ ), penulisan secara imla’I seharusnya (غير باغي )

• Pengurangan huruf wawu seperti, (يدع) (يمح الله), penulisan yang baku dalam bahasa Arab seharusnya: (يدعو) (يمحو الله)

• Pengurangan huruf lam, seperti (اليل) (الذي), penulisan bahasa Arab yang benar seharusnya, (الليل) (اللذي)

- Penambahan huruf

• Penambahan huruf alif, seperti: (مائة), penulisan yang benar dalam bahasa Arab seharusnya (مئة).

• Penambahan huruf ya’ seperti, (بأييد), penulisan yang benar dalam bahasa Arab seharusnya (بأيد).

• Penambahan huruf wawu seperti, (أولئك) (أولو),penulisan yang benar dalam bahasa Arab seharusnya (أولئك) (أولو)

- Penulisan hamzah: Tergantung posisi dan harakat

seperti pada lafadz (البأساء) (آؤتمن) (آئذن). Sedangkan hamzah yang berharakat apabila di awal kalimat dan bersambung dengan huruf tambahan, maka ditulis dengan huruf alif, baik berharakat fathah maupun berharakat kasrah, seperti (أيوب) (إذا) (سأنزل). Adapun apabila hamzah berada di tengah-tengah kalimat, maka ia ditulis sesuai dengan jenis harakatnya, seperti (سأل) (سئل) (تقرؤه). Sementara hamzah yang berada di ujung kalimat, maka ditulis sesuai dengan harakat sebelumnya, seperti (سبأ) (شاطئ) (لؤلؤ)

- Pergantian huruf: mengganti satu huruf ke huruf lain

seperti pergantian huruf alif dengan huruf wawu pada kalimat berikut ini (الصلوة) (الزكوة) (الحيوة), penulisan yang baku dalam bahasa Arab seharusnya (الصلاة) (الزكاة) (الحياة)

- Persambungan dan pemisahan huruf: Berbeda dengan konvensional

seperti (ألن نجمع عظامه) yang lazimnya ditulis (أن لن نجمع عظامه).

- Persambungan dan pemisahan huruf: Berbeda dengan konvensional

seperti: (مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَدِعُوْنَ). kedua contoh tersebut dalam mushaf tidak ditulis huruf alif sebagai tanda panjang namun ada riwayat yang membaca panjang. Seharusnya, secara penulisan imla’I ditulis sebagai berikut: (مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَادِعُوْنَ)

ENGLISH

 

To explain that the writing of the Qur'anic mushaf (based on the rasm mushaf Utsmanî) has patterns different from conventional Arabic writing rules ("rasm imla'î"), as well as to emphasize the importance of not relying solely on the mushaf's writing when reading the Qur'an without guidance from a competent teacher.

 

Key Points

 

1. Writing Differences: Conventional Arabic writing rules require consistency between writing and pronunciation, while the Qur'anic mushaf uses the rasm mushaf Utsmanî which was approved by Caliph Utsman bin 'Affan.

2. Six Special Writing Patterns of the Mushaf:

- Kaidah hadf: Omission of letters, for example:

- (الرّحمن) (سبحن) – the standard Arabic writing should be (الرّحمان) (سبحان).

- Omission of the letter ya’, such as (غير باغ) – the imla’î writing should be (غير باغي).

- Omission of the letter wawu, such as (يدع) (يمح الله) – the standard Arabic writing should be (يدعو) (يمحو الله).

- Omission of the letter lam, such as (اليل) (الذي) – the correct Arabic writing should be (الليل) (اللذي).

- Addition of letters:

- Addition of the letter alif, such as (مائة) – the correct Arabic writing should be (مئة).

- Addition of the letter ya’, such as (بأييد) – the correct Arabic writing should be (بأيد).

- Addition of the letter wawu, such as (أولئك) (أولو) – the correct Arabic writing should be (أولئك) (أولو).

- Writing of hamzah: Depends on position and vowel marks:

- Such as in the words (البأساء) (آؤتمن) (آئذن). As for the vowel-marked hamzah that is at the beginning of a sentence and connected to an additional letter, it is written with the letter alif, whether with a fathah or kasrah vowel, such as (أيوب) (إذا) (سأنزل). If the hamzah is in the middle of a sentence, it is written according to its vowel type, such as (سأل) (سئل) (تقرؤه). Meanwhile, if the hamzah is at the end of a sentence, it is written according to the previous vowel, such as (سبأ) (شاطئ) (لؤلؤ).

- Replacement of letters: Replacing one letter with another:

- Such as replacing the letter alif with wawu in the following words (الصلوة) (الزكوة) (الحيوة) – the standard Arabic writing should be (الصلاة) (الزكاة) (الحياة).

- Connection and separation of letters: Different from conventional rules:

- Such as (ألن نجمع عظامه) which is usually written (أن لن نجمع عظامه).

- Two readings:

- Such as (مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَدِعُوْنَ). These two examples in the mushaf do not have the alif written as a long vowel mark, but there is a tradition of reading them with a long vowel. In imla’î writing, they should be written as follows: (مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَادِعُوْنَ)

SPANISH

Propósito Principal del Texto

 

Explicar que la escritura del mus'haf del Corán (basada en el rasm del mus'haf de Utsmán) tiene un patrón diferente a las normas de escritura convencional del árabe ("rasm imla'î"), y enfatizar la importancia de no basarse únicamente en la escritura del mus'haf al leer el Corán sin la guía de un maestro experto.

 

Puntos Importantes

 

1. Diferencia en la Escritura: Las normas de escritura convencional del árabe exigen que la escritura coincida con la pronunciación, mientras que el mus'haf del Corán utiliza el rasm del mus'haf de Utsmán, aprobado por el califa Utsmán ibn 'Affán.

2. Seis Patrones de Escritura Específicos del Mus'haf:

 

- Norma de hadf (eliminación de letras):

- Eliminación de letras como en (الرّحمن) (سبحن), cuya escritura estándar en árabe sería (الرّحمان) (سبحان).

- Eliminación de la letra ya': por ejemplo, (غير باغ ), cuya escritura imla'î sería (غير باغي ).

- Eliminación de la letra waw: por ejemplo, (يدع) (يمح الله), cuya escritura estándar en árabe sería (يدعو) (يمحو الله).

- Eliminación de la letra lam: por ejemplo, (اليل) (الذي), cuya escritura correcta en árabe sería (الليل) (اللذي).

- Adición de letras:

- Adición de la letra alif: por ejemplo, (مائة), cuya escritura correcta en árabe sería (مئة).

- Adición de la letra ya': por ejemplo, (بأييد), cuya escritura correcta en árabe sería (بأيد).

- Adición de la letra waw: por ejemplo, (أولئك) (أولو), cuya escritura correcta en árabe sería (أولئك) (أولو).

- Escritura de la hamzah: Depende de su posición y vocalización, como en las palabras (البأساء) (آؤتمن) (آئذن). Cuando la hamzah con vocalización está al inicio de una frase y se une a una letra adicional, se escribe con la letra alif, tanto si tiene vocalización fat'hah como kasrah, como en (أيوب) (إذا) (سأنزل). Si la hamzah está en medio de la frase, se escribe según su tipo de vocalización, como en (سأل) (سئل) (تقرؤه). Mientras que si está al final de la frase, se escribe según la vocalización anterior, como en (سبأ) (شاطئ) (لؤلؤ).

- Cambio de letras: Sustituir una letra por otra, como el cambio de alif por waw en las frases (الصلوة) (الزكوة) (الحيوة), cuya escritura estándar en árabe sería (الصلاة) (الزكاة) (الحياة).

- Unión y separación de letras: Diferente a la convencional, como en (ألن نجمع عظامه), que normalmente se escribe (أن لن نجمع عظامه).

- Escritura sin marca de vocal larga: Diferente a la convencional, como en (مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَدِعُوْنَ). En el mus'haf, estos ejemplos no incluyen la letra alif como marca de vocal larga, aunque existen tradiciones de pronunciación con vocal larga. Según la escritura imla'î, deberían escribirse como (مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَادِعُوْنَ)

FRANCE

Objetif Principal du Texte

 

Expliquer que l’écriture du mushaf du Coran (basée sur le rasm du mushaf d’Othmân) présente un modèle différent des règles d’écriture conventionnelles de la langue arabe ("rasm imla'î"), et souligner l’importance de ne pas se fier uniquement à l’écriture du mushaf pour lire le Coran sans la guidance d’un maître compétent.

 

Points Importants

 

1. Différence d’Écriture : Les règles d’écriture conventionnelles de la langue arabe exigent que l’écriture corresponde à la prononciation, tandis que le mushaf du Coran utilise le rasm du mushaf d’Othmân, approuvé par le calife Othmân ibn ‘Affân.

2. Six Modèles d’Écriture Spécifiques au Mushaf :

 

- Règle du hadf (suppression de lettres) :

- Suppression de lettres comme dans (الرّحمن) (سبحن), dont l’écriture standard en arabe serait (الرّحمان) (سبحان).

- Suppression de la lettre ya’ : par exemple, (غير باغ ), dont l’écriture imla'î serait (غير باغي ).

- Suppression de la lettre waw : par exemple, (يدع) (يمح الله), dont l’écriture standard en arabe serait (يدعو) (يمحو الله).

- Suppression de la lettre lam : par exemple, (اليل) (الذي), dont l’écriture correcte en arabe serait (الليل) (اللذي).

- Ajout de lettres :

- Ajout de la lettre alif : par exemple, (مائة), dont l’écriture correcte en arabe serait (مئة).

- Ajout de la lettre ya’ : par exemple, (بأييد), dont l’écriture correcte en arabe serait (بأيد).

- Ajout de la lettre waw : par exemple, (أولئك) (أولو), dont l’écriture correcte en arabe serait (أولئك) (أولو).

- Écriture de la hamzah : Dépend de sa position et de sa vocalisation (harakat), comme dans les mots (البأساء) (آؤتمن) (آئذن). Lorsque la hamzah avec vocalisation est au début d’une phrase et liée à une lettre supplémentaire, elle est écrite avec la lettre alif, que ce soit avec la vocalisation fat’hah ou kasrah, comme dans (أيوب) (إذا) (سأنزل). Si la hamzah est au milieu de la phrase, elle est écrite selon son type de vocalisation, comme dans (سأل) (سئل) (تقرؤه). Quant à la hamzah à la fin de la phrase, elle est écrite selon la vocalisation précédente, comme dans (سبأ) (شاطئ) (لؤلؤ).

- Remplacement de lettres : Remplacer une lettre par une autre, comme le remplacement de alif par waw dans les phrases (الصلوة) (الزكوة) (الحيوة), dont l’écriture standard en arabe serait (الصلاة) (الزكاة) (الحياة).

- Liaison et séparation de lettres : Différent de la convention, comme dans (ألن نجمع عظامه), qui s’écrit normalement (أن لن نجمع عظامه).

- Écriture sans marque de voyelle longue : Différent de la convention, comme dans (مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَدِعُوْنَ). Dans le mushaf, ces exemples ne comportent pas la lettre alif comme marque de voyelle longue, bien qu’il existe des transmissions (riwayat) qui préconisent une prononciation longue. Selon l’écriture imla'î, ils devraient être écrits comme suit : (مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَادِعُوْنَ)

GERMANY

Hauptzweck des Textes

 

Erläutern, dass die Schriftweise des Mushaf des Korans (basierend auf dem Rasm des Utsmānī-Mushafs) ein anderer Muster folgt als die Regeln der konventionellen arabischen Schrift ("Rasm imla'î"), und betonen, wie wichtig es ist, sich nicht nur auf die Schriftweise des Mushafs zu verlassen, wenn man den Koran ohne die Anleitung eines erfahrenen Lehrers liest.

 

Wichtige Punkte

 

1. Unterschied in der Schriftweise: Die Regeln der konventionellen arabischen Schrift verlangen eine Übereinstimmung zwischen Schrift und Aussprache, während das Mushaf des Korans das Rasm des Utsmānī-Mushafs verwendet, das vom Kalifen Utsmān ibn ʿAffān genehmigt wurde.

2. Sechs spezifische Schriftmuster des Mushafs:

 

- Regel des Hadf (Buchstabenentfernung):

- Entfernung von Buchstaben wie bei (الرّحمن) (سبحن); die standardmäßige arabische Schriftweise wäre (الرّحمان) (سبحان).

- Entfernung des Buchstabens Ya’: zum Beispiel (غير باغ ); die imla'î-Schriftweise wäre (غير باغي ).

- Entfernung des Buchstabens Waw: zum Beispiel (يدع) (يمح الله); die standardmäßige arabische Schriftweise wäre (يدعو) (يمحو الله).

- Entfernung des Buchstabens Lam: zum Beispiel (اليل) (الذي); die korrekte arabische Schriftweise wäre (الليل) (اللذي).

- Buchstabenzusatz:

- Zusatz des Buchstabens Alif: zum Beispiel (مائة); die korrekte arabische Schriftweise wäre (مئة).

- Zusatz des Buchstabens Ya’: zum Beispiel (بأييد); die korrekte arabische Schriftweise wäre (بأيد).

- Zusatz des Buchstabens Waw: zum Beispiel (أولئك) (أولو); die korrekte arabische Schriftweise wäre (أولئك) (أولو).

- Schriftweise des Hamzah: Hängt von Position und Vokalisierung (Harakat) ab, wie bei den Wörtern (البأساء) (آؤتمن) (آئذن). Wenn ein vokalisierter Hamzah am Anfang eines Satzes steht und an einen zusätzlichen Buchstaben angehängt ist, wird er mit dem Buchstaben Alif geschrieben – sowohl bei Vokalisierung Fat’hah als auch Kasrah – wie bei (أيوب) (إذا) (سأنزل). Befindet sich der Hamzah in der Mitte des Satzes, wird er entsprechend seiner Vokalisierung geschrieben, wie bei (سأل) (سئل) (تقرؤه). Steht der Hamzah am Ende des Satzes, wird er entsprechend der vorherigen Vokalisierung geschrieben, wie bei (سبأ) (شاطئ) (لؤلؤ).

- Buchstabenersatz: Austausch eines Buchstabens gegen einen anderen, wie der Austausch von Alif durch Waw in den Sätzen (الصلوة) (الزكوة) (الحيوة); die standardmäßige arabische Schriftweise wäre (الصلاة) (الزكاة) (الحياة).

- Buchstabenverbindung und -trennung: Unterschiedlich zur Konvention, wie bei (ألن نجمع عظامه), das normalerweise als (أن لن نجمع عظامه) geschrieben wird.

- Schriftweise ohne Langvokalzeichen: Unterschiedlich zur Konvention, wie bei (مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَدِعُوْنَ). In dem Mushaf werden in diesen Beispielen keine Alif-Buchstaben als Langvokalzeichen geschrieben, obwohl es Überlieferungen (Riwayat) gibt, die eine lange Aussprache vorsehen. Nach der imla'î-Schriftweise sollten sie wie folgt geschrieben werden: (مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَادِعُوْنَ)

RUSSIAN

Основная цель текста

 

Объяснить, что письмо мушафа Корана (основанное на расме мушафа Усмана) имеет отличную от стандартных правил письма арабского языка структуру ("расм имляъи"), а также подчеркнуть важность не ограничиваться только письмом мушафа при чтении Корана без руководства квалифицированного учителя.

 

Основные моменты

 

1. Различия в письме: Стандартные правила письма арабского языка требуют соответствия между написанием и произношением, тогда как мушаф Корана использует расм мушафа Усмана, утвержденный халифом Усманом ибн Аффаном.

2. Шесть специфических правил письма мушафа:

 

- Правило хадф (удаление букв):

- Удаление букв, например в словах (الرّحمن) (سبحن); стандартное написание на арабском языке должно быть (الرّحمان) (سبحان).

- Удаление буквы йаъ: например, (غير باغ ); написание по правилу имляъи должно быть (غير باغي ).

- Удаление буквы вав: например, (يدع) (يمح الله); стандартное написание на арабском языке должно быть (يدعو) (يمحو الله).

- Удаление буквы лам: например, (اليل) (الذي); правильное написание на арабском языке должно быть (الليل) (اللذي).

- Добавление букв:

- Добавление буквы алиф: например, (مائة); правильное написание на арабском языке должно быть (مئة).

- Добавление буквы йаъ: например, (بأييد); правильное написание на арабском языке должно быть (بأيد).

- Добавление буквы вав: например, (أولئك) (أولو); правильное написание на арабском языке должно быть (أولئك) (أولو).

- Письмо хамзы: Зависит от положения и вокализации (харакат), например в словах (البأساء) (آؤتمن) (آئذن). Если вокализированная хамза стоит в начале предложения и соединена с дополнительной буквой, она пишется с буквой алиф – как при вокализации фатха, так и касра – например, (أيوب) (إذا) (سأنزل). Если хамза находится в середине предложения, она пишется в соответствии с типом вокализации, например (سأل) (سئل) (تقرؤه). Если хамза стоит в конце предложения, она пишется в соответствии с предыдущей вокализацией, например (سبأ) (شاطئ) (لؤلؤ).

- Замена букв: Замена одной буквы другой, например замена алифа на вав в предложениях (الصلوة) (الزكوة) (الحيوة); стандартное написание на арабском языке должно быть (الصلاة) (الزكاة) (الحياة).

- Соединение и разделение букв: Отличается от стандартных правил, например (ألن نجمع عظامه), которое обычно пишется как (أن لن نجمع عظامه).

- Письмо без знаков долгих гласных: Отличается от стандартных правил, например (مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَدِعُوْنَ). В мушафе в этих примерах не пишется буква алиф как знак долгой гласной, хотя существуют передачи (риваят), согласно которым произношение должно быть долгим. По правилу имляъи они должны писаться следующим образом: (مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَادِعُوْنَ)

ARABIC

الهدف الرئيسي للنص

 

يشرح أن كتابة مصحف القرآن الكريم (بناءً على رسم مصحف عثماني) تتبع نمطًا مختلفًا عن قواعد الكتابة العادية للغة العربية ("الرسم الإملائي")، ويؤكد أهمية عدم الاعتماد فقط على كتابة المصحف عند قراءة القرآن بدون توجيه من شيخ أو معلم متخصص.

 

النقاط الهامة

 

1. الاختلاف في الكتابة: تتطلب قواعد الكتابة العادية للغة العربية مطابقة بين الكتابة واللفظ، بينما يستخدم مصحف القرآن الرسم العثماني للمصحف الذي أقره الخليفة عثمان بن عفان.

2. ستة أنماط كتابة خاصة بالمصحف:

 

- قاعدة الحذف: حذف الحروف

- مثل الكلمتين (الرَّحْمَنُ) (سُبْحَنَ)، وتُرادفها الكتابة القياسية للغة العربية (الرَّحْمَانُ) (سُبْحَانَ).

- حذف حرف الياء: كالكلمة (غَيْرُ بَاغٍ)، وتُرادفها الكتابة الإملائية (غَيْرُ بَاغٍّ).

- حذف حرف الواو: كالكلمتين (يَدْعُو) (يَمْحُ اللَّهُ)، وتُرادفهما الكتابة القياسية للغة العربية (يَدْعُو) (يَمْحُو اللَّهُ).

- حذف حرف اللام: كالكلمتين (الَّيْلُ) (الَّذِي)، وتُرادفهما الكتابة الصحيحة للغة العربية (اللَّيْلُ) (اللَّذِي).

- إضافة الحروف

- إضافة حرف الألف: كالكلمة (مِائَةٌ)، وتُرادفها الكتابة الصحيحة للغة العربية (مِئَةٌ).

- إضافة حرف الياء: كالكلمة (بِأَيْيِدٍ)، وتُرادفها الكتابة الصحيحة للغة العربية (بِأَيْدٍ).

- إضافة حرف الواو: كالكلمتين (أُولَئِكَ) (أَوْلَوْ)، وتُرادفهما الكتابة الصحيحة للغة العربية (أُولَئِكَ) (أَوْلَى).

- كتابة الهمزة: تعتمد على المكان والحركة

- كالكلمات (الْبَأْسَاءُ) (آؤُتَمِنُ) (آئِذَنُ). أما الهمزة المحركة إذا كانت في بداية الجملة ومتصلة بحرف إضافي، فيُكتب بحرف الألف سواء كانت محركة بالفتحة أو بالكسرة، كالكلمات (أَيُّوبُ) (إِذَا) (سَأُنْزِلُ). أما إذا كانت الهمزة في منتصف الجملة، فيُكتب وفق نوع الحركة، كالكلمات (سَأَلَ) (سِئِلَ) (تَقْرَؤُهُ). وفيما إذا كانت الهمزة في نهاية الجملة، فيُكتب وفق الحركة السابقة، كالكلمات (سَبَأٌ) (شَاطِئٌ) (لؤلؤٌ).

- تبديل الحروف: تبديل حرف واحد بحرف آخر

- مثل تبديل حرف الألف بحرف الواو في الجمل التالية (الصَّلَوَاتُ) (الزَّكَوَاتُ) (الْحَيَوَاةُ)، وتُرادفها الكتابة القياسية للغة العربية (الصَّلَاةُ) (الزَّكَاةُ) (الْحَيَاةُ).

- التواصل والانفصال بين الحروف: يختلف عن المعتاد

- كالجملة (أَلَّنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ) والتي تُكتب عادةً (أَنْ لَنْ نَجْمَعَ عِظَامَهُ).

- كتابة بدون علامة الطول: يختلف عن المعتاد

- كالجملتين (مَلِكِ يَوْمِ الدِّينِ) (يُخَدِعُونَ). وهذان المثالان لا تُكتب فيهما حرف الألف كعلامة الطول في المصحف، ولكن توجد روايات تقرأ الطول. وينبغي أن تُكتب وفق الكتابة الإملائية على النحو التالي: (مَالِكِ يَوْمِ الدِّينِ) (يُخَادِعُونَ)

CHINESE

文本主要目的

 

说明《古兰经》（基于奥斯曼定本书写体系）的书写方式，与阿拉伯语常规书写规则（"标注书写体"）不同；同时强调，在没有专业老师指导的情况下，不能只依靠经卷的书写形式来诵读《古兰经》。

 

重点内容

 

1. 书写差异：阿拉伯语常规书写要求"写读一致"，而《古兰经》采用的是由哈里发奥斯曼·本·阿凡核定的奥斯曼定本书写体系。

2. 经卷特有的六种书写形式：

 

- 省略规则：删减字母

- 例如（الرّحمن）（سبحن），阿拉伯语标准写法应为（الرّحمان）（سبحان）。

- 删减"Ya’"字母：如（غير باغ），标注书写体应为（غير باغي）。

- 删减"Waw"字母：如（يدع）（يمح الله），阿拉伯语标准写法应为（يدعو）（يمحو الله）。

- 删减"Lam"字母：如（اليل）（الذي），阿拉伯语正确写法应为（الليل）（اللذي）。

- 添加字母

- 添加"Alif"字母：如（مائة），阿拉伯语正确写法应为（مئة）。

- 添加"Ya’"字母：如（بأييد），阿拉伯语正确写法应为（بأيد）。

- 添加"Waw"字母：如（أولئك）（أولو），阿拉伯语正确写法应为（أولئك）（أولو）。

- Hamzah的书写：依位置和发音符号而定

- 例如词汇（البأساء）（آؤتمن）（آئذن）。带发音符号的Hamzah若在句首且与附加字母相连，无论带开口符还是齐齿符，都用"Alif"书写，如（أيوب）（إذا）（سأنزل）。若Hamzah在句中，则按其发音符号类型书写，如（سأل）（سئل）（تقرؤه）。若Hamzah在句尾，则按前一个发音符号书写，如（سبأ）（شاطئ）（لؤلؤ）。

- 替换字母：用一个字母替换另一个字母

- 例如将"Alif"替换为"Waw"，如句子（الصلوة）（الزكوة）（الحيوة），阿拉伯语标准写法应为（الصلاة）（الزكاة）（الحياة）。

- 字母连写与分写：与常规不同

- 如（ألن نجمع عظامه），通常写法为（أن لن نجمع عظامه）。

- 长音标注方式：与常规不同

- 如（مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ）（يُخَدِعُوْنَ），这两个例子在经卷中不写"Alif"表长音，但有传承读法为长音。按标注书写体，应写为（مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ）（يُخَادِعُوْنَ）

INDIAN

पाठ का मुख्य उद्देश्य

 

समझाना कि कुरान शरीफ के मुशाफ़ की लेखनी (उस्मानी मुशाफ़ के रास्म के आधार पर) अरबी भाषा की पारंपरिक लेखनी नियमों ("रास्म इमलाई") से भिन्न पैटर्न की है, और साथ ही यह ज़ोर देना कि विशेषज्ञ गुरु के मार्गदर्शन के बिना कुरान पढ़ने में केवल मुशाफ़ की लेखनी पर ही भरोसा न करना आवश्यक है।

 

महत्वपूर्ण बिंदु

 

1. लेखनी में अंतर: अरबी भाषा की पारंपरिक लेखनी नियमों में लिखने और बोलने के बीच मेल होना आवश्यक है, जबकि कुरान के मुशाफ़ में खलीफ़ा उस्मान बिन अफ्फान द्वारा मंजूर किए गए उस्मानी मुशाफ़ के रास्म का प्रयोग किया जाता है।

2. मुशाफ़ की छह विशेष लेखनी पैटर्न:

 

- हद्फ़ का नियम: वर्णों को हटाना

- उदाहरण के लिए (الرّحمن) (سبحن) – अरबी भाषा की मानक लेखनी में यह (الرّحمان) (سبحان) होना चाहिए।

- या’ वर्ण को हटाना: जैसे (غير باغ ) – इमलाई लेखनी में यह (غير باغي ) होना चाहिए।

- वाव वर्ण को हटाना: जैसे (يدع) (يمح الله) – अरबी भाषा की मानक लेखनी में यह (يدعو) (يمحو الله) होना चाहिए।

- लाम वर्ण को हटाना: जैसे (اليل) (الذي) – अरबी भाषा की सही लेखनी में यह (الليل) (اللذي) होना चाहिए।

- वर्णों को जोड़ना

- अलिफ़ वर्ण जोड़ना: जैसे (مائة) – अरबी भाषा की सही लेखनी में यह (مئة) होना चाहिए।

- या’ वर्ण जोड़ना: जैसे (بأييد) – अरबी भाषा की सही लेखनी में यह (بأيد) होना चाहिए।

- वाव वर्ण जोड़ना: जैसे (أولئك) (أولو) – अरबी भाषा की सही लेखनी में यह (أولئك) (أولو) होना चाहिए।

- हम्ज़ा की लेखनी: स्थान और हारकत पर निर्भर करती है

- उदाहरण के लिए शब्द (البأساء) (آؤتمن) (آئذن)। जबकि हारकत युक्त हम्ज़ा यदि वाक्य की शुरुआत में हो और अतिरिक्त वर्ण से जुड़ी हो, तो इसे अलिफ़ वर्ण से लिखा जाता है – चाहे वह फतहा या कसरा हो, जैसे (أيوب) (إذا) (سأنزل)। यदि हम्ज़ा वाक्य के बीच में हो, तो इसे उसकी हारकत के प्रकार के अनुसार लिखा जाता है, जैसे (سأل) (سئل) (تقرؤه)। जबकि यदि हम्ज़ा वाक्य के अंत में हो, तो इसे पिछली हारकत के अनुसार लिखा जाता है, जैसे (سبأ) (شاطئ) (لؤلؤ)।

- वर्णों को बदलना: एक वर्ण को दूसरे वर्ण से बदलना

- उदाहरण के लिए अलिफ़ वर्ण को वाव वर्ण से बदलना – जैसे वाक्य (الصلوة) (الزكوة) (الحيوة) – अरबी भाषा की मानक लेखनी में यह (الصلاة) (الزكاة) (الحياة) होना चाहिए।

- वर्णों का जोड़ना और अलग करना: पारंपरिक से भिन्न

- जैसे (ألن نجمع عظامه) – जिसका आमतौर पर लेखनी (أن لن نجمع عظامه) होती है।

- लंबी ध्वनि का चिह्न: पारंपरिक से भिन्न

- जैसे (مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَدِعُوْنَ) – इन दोनों उदाहरणों को मुशाफ़ में लंबी ध्वनि के चिह्न के रूप में अलिफ़ वर्ण नहीं लिखा जाता है, लेकिन कुछ परंपराओं में इसे लंबी ध्वनि से पढ़ा जाता है। इमलाई लेखनी के अनुसार, इन्हें इस प्रकार लिखा जाना चाहिए: (مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَادِعُوْنَ)

TURKYE

Metnin Ana Amacı

 

Kur'an-ı Kerim mushafının yazımı (Üsmanî mushaf'ın rasm'ine dayanarak) geleneksel Arapça yazım kurallarından ("rasm imla'î") farklı bir düzene sahip olduğunu açıklamak ve ayrıca uzman bir öğretmenin rehberliği olmaksızın Kur'an okurken sadece mushaf'ın yazımına güvenmenin yeterli olmadığını vurgulamaktır.

 

Önemli Noktalar

 

1. Yazım Farkı: Geleneksel Arapça yazım kuralları yazı ile konuşma arasında uyum gerektirirken, Kur'an mushafı Halife Üsman bin Affan tarafından onaylanan Üsmanî mushaf'ın rasm'ini kullanır.

2. Mushaf'a Özel Altı Yazım Düzeni:

 

- Hadf Kuralı: Harf Silme

- Örneğin (الرّحمن) (سبحن) kelimeleri – Arapça standart yazımında (الرّحمان) (سبحان) olmalıdır.

- Ya’ harfinin silinmesi: Mesela (غير باغ ) – imla'î yazımında (غير باغي ) olmalıdır.

- Waw harfinin silinmesi: Mesela (يدع) (يمح الله) – Arapça standart yazımında (يدعو) (يمحو الله) olmalıdır.

- Lam harfinin silinmesi: Mesela (اليل) (الذي) – Arapça doğru yazımında (الليل) (اللذي) olmalıdır.

- Harf Ekleme

- Alif harfinin eklenmesi: Mesela (مائة) – Arapça doğru yazımında (مئة) olmalıdır.

- Ya’ harfinin eklenmesi: Mesela (بأييد) – Arapça doğru yazımında (بأيد) olmalıdır.

- Waw harfinin eklenmesi: Mesela (أولئك) (أولو) – Arapça doğru yazımında (أولئك) (أولو) olmalıdır.

- Hamze'nin Yazımı: Konum ve Hareket'e Bağlıdır

- Örneğin (البأساء) (آؤتمن) (آئذن) kelimeleri. Ses işareti (hareket) taşıyan hamze, cümlenin başında ve ek bir harfle bağlantılıysa, hem fetha hem de kasra taşıyorsa alif harfi ile yazılır – mesela (أيوب) (إذا) (سأنزل). Hamze cümlenin ortasında ise hareket türüne göre yazılır – mesela (سأل) (سئل) (تقرؤه). Hamze cümlenin sonunda ise önceki hareket'e göre yazılır – mesela (سبأ) (شاطئ) (لؤلؤ).

- Harf Değiştirme: Bir Harfin Başka Bir Harfle Değiştirilmesi

- Örneğin alif harfinin waw harfi ile değiştirilmesi – mesela (الصلوة) (الزكوة) (الحيوة) cümleleri – Arapça standart yazımında (الصلاة) (الزكاة) (الحياة) olmalıdır.

- Harflerin Birleştirilmesi ve Ayrılması: Gelenekselden Farklıdır

- Mesela (ألن نجمع عظامه) – genellikle (أن لن نجمع عظامه) şeklinde yazılır.

- Uzun Ses İşaretleme: Gelenekselden Farklıdır

- Mesela (مَلِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَدِعُوْنَ) – bu iki örnek mushaf'ta uzun ses işareti olarak alif harfi yazılmaz ancak bazı rivayetlerde uzun okunur. İmla'î yazımına göre şu şekilde yazılmalıdır: (مَالِكِ يَوْمِ الدِّيْنِ) (يُخَادِعُوْنَ)

Continue Reading

CARA PENULISAN AL QURAN

1. Latar belakang penulisan: Nabi memerintahkan menulis Al-Qur'an namun tidak menunjukkan atau melarang pola penulisan tertentu. Pola penulisan yang beredar sekarang adalah Rasm Utsmani, dinamai khalifah ketiga yang berjasa dalam pembukuan Al-Qur'an secara utuh.

2. Perdebatan ulama tentang sifat Rasm Utsmani, dibagi tiga pendapat:

- Mayoritas: Bersifat tauqifî (sesuai petunjuk Nabi), karena ditulis oleh kuttab al-wahyi yang mendapat persetujuan Nabi dan tetap berlanjut hingga generasi selanjutnya. Imam Ahmad bin Hanbal menyatakan haram menyalahinya.

- Sebagian ulama (seperti al-Baqillanî dan Ibnu Khaldun): Hasil ijtihad sahabat, karena tidak ada nash yang menetapkan keharusannya dan dinamai "Utsmanî" bukan "nabawî". Penulisan hanya sebagai tanda bacaan yang benar.

- Imam Nawawi dan al-Zarkasyi: Mengakomodasi keduanya – memperbolehkan rasm imla'î (menurut kaidah Arab konvensional) untuk kemudahan masyarakat awam, dan anjurkan Rasm Utsmani untuk pelestarian warisan.

3. Kesimpulan penulis:

- Rasm Utsmani merupakan kesepakatan sahabat yang memiliki kekuatan hukum mengikat.

- Merupakan sunnah yang harus diikuti.

- Penting untuk penyatuan umat dan menghindari fitnah.

- Boleh menggunakan pola lain untuk kepentingan pembelajaran masyarakat awam.

- Memiliki keistimewaan, seperti petunjuk makna tersembunyi melalui penambahan huruf

KESIMPULAN

kita sebagai warga Indonesia yang kurang ahli. lebih baik ikut pendapat mayoritas ulama aja agar gak salah langkah

 

ENGLISH

1. Writing background: The Prophet commanded the writing of the Quran but did not specify or prohibit any particular writing pattern. The writing pattern currently in circulation is the Uthmanic Script (Rasm Utsmani), named after the third caliph who contributed to the complete compilation of the Quran.

2. Scholarly debate on the nature of the Uthmanic Script, divided into three views:

- Majority: It is taqwîfî (in accordance with the Prophet’s instruction), because it was written by the kuttab al-wahyi (scribes of revelation) who received the Prophet’s approval and has been preserved through subsequent generations. Imam Ahmad bin Hanbal stated that it is forbidden to deviate from it.

- Some scholars (such as al-Baqillani and Ibn Khaldun): It is the result of the Companions’ ijtihad (scholarly reasoning), because there is no nash (textual evidence) mandating it, and it is named "Uthmanic" rather than "Prophetic." Writing serves only as a marker for correct recitation.

- Imam Nawawi and al-Zarkashi: They accommodate both views – allowing the imla’î script (in accordance with conventional Arabic rules) for the convenience of the general public, and encouraging the Uthmanic Script for the preservation of heritage.

3. Author’s conclusions:

- The Uthmanic Script is an agreement among the Companions that carries binding legal authority.

- It is a sunnah (Prophetic tradition) that must be followed.

- It is important for the unity of the ummah (Muslim community) and to avoid discord.

- Other writing patterns may be used for the purpose of educating the general public.

- It has merits, such as indicating hidden meanings through the addition of letters

CONCLUSION

 

As the citizens who are not very knowledgeable, it is better to follow the majority of scholars' opinion so that we do not make a wrong move

SPANISH

1. Contexto de la redacción: El Profeta ordenó escribir el Corán, pero no indicó ni prohibió un patrón de escritura específico. El patrón de escritura que circula actualmente es el Rasm Utsmaní, nombrado así en honor al tercer califa, que tuvo méritos en la compilación integral del Corán.

 

2. Debate de los eruditos sobre la naturaleza del Rasm Utsmaní, dividido en tres posturas:

 

- Mayoría: Es de naturaleza tauqifî (según las instrucciones del Profeta), porque fue escrito por los kuttab al-wahyi (escritores de la revelación) que obtuvieron el consentimiento del Profeta y se mantuvo en las generaciones siguientes. El imán Ahmad bin Hanbal declaró que es prohibido alterarlo.

- Algunos eruditos (como al-Baqillanî e Ibn Jaldún): Es el resultado del ijtihad (razonamiento jurídico) de los compañeros, porque no hay nash (texto revelado) que lo establezca como obligatorio y se le nombra "Utsmaní" y no "nabawí" (del Profeta). La escritura solo sirve como una señal de la correcta lectura.

- Imán Nawawi y al-Zarkasyi: Acomodan ambas posturas – permiten el rasm imla'î (según las reglas árabes convencionales) para la facilidad de la gente común, y recomiendan el Rasm Utsmaní para la preservación del patrimonio.

 

3. Conclusión del autor:

 

- El Rasm Utsmaní es un acuerdo de los compañeros que tiene fuerza legal vinculante.

- Es una sunna (costumbre del Profeta) que debe seguirse.

- Es importante para la unidad de la comunidad musulmana y para evitar conflictos (fitnah).

- Se permite usar otros patrones por necesidades de la enseñanza a la gente común.

- Tiene ventajas, como la indicación de significados ocultos mediante la adición de letras.

 

CONCLUSIÓN

 

Nosotros, como ciudadanos indonesios que no somos expertos, es mejor seguir la postura de la mayoría de los eruditos para no cometer errores

FRANCE

1. Contexte de l'écriture : Le Prophète a ordonné d'écrire le Coran, mais n'a pas indiqué ni interdit de modèle d'écriture spécifique. Le modèle d'écriture actuel en circulation est le Rasm Otsmanî, nommé d'après le troisième calife, qui a rendu de grands services dans la compilation complète du Coran.

 

2. Débat des érudits sur la nature du Rasm Otsmanî, divisé en trois positions :

 

- Majorité : Il est de nature tauqifî (conforme aux instructions du Prophète), car il a été écrit par les kuttab al-wahyi (écrivains de la révélation) qui ont obtenu le consentement du Prophète et se sont transmis aux générations suivantes. L'imam Ahmad ibn Hanbal a déclaré qu'il est interdit (haram) de le modifier.

- Certains érudits (comme al-Baqillânî et Ibn Khaldoun) : C'est le résultat de l'ijtihad (raisonnement juridique) des compagnons, car il n'y a pas de nash (texte révélé) qui en établisse l'obligation, et il est nommé "Otsmanî" et non "nabawî" (du Prophète). L'écriture ne sert qu'à indiquer la bonne lecture.

- Imam Nawawî et al-Zarkashî : Ils concilient les deux positions – ils autorisent le rasm imla'î (selon les règles arabes conventionnelles) pour la commodité du peuple ordinaire, et recommandent le Rasm Otsmanî pour la préservation du patrimoine.

 

3. Conclusion de l'auteur :

 

- Le Rasm Otsmanî est un accord des compagnons qui a une force juridique obligatoire.

- C'est une sunna (coutume du Prophète) qu'il faut suivre.

- Il est important pour l'unité de la communauté musulmane et pour éviter les troubles (fitnah).

- Il est permis d'utiliser d'autres modèles pour les besoins de l'enseignement du peuple ordinaire.

- Il a des avantages, comme l'indication de sens cachés par l'ajout de lettres.

 

CONCLUSION

 

Nous, en tant que citoyens indonésiens qui ne sommes pas experts, il vaut mieux suivre la position de la majorité des érudits pour ne pas commettre d'erreur

GERMANY

1. Hintergrund der Schriftform: Der Prophet befahl, den Koran zu schreiben, aber er gab keine bestimmte Schriftform an oder verbot sie. Die heute übliche Schriftform ist der Rasm Utsmanî, benannt nach dem dritten Kalifen, der sich bei der vollständigen Kompilierung des Korans verdient gemacht hat.

 

2. Debatte der Gelehrten über die Natur des Rasm Utsmanî, aufgeteilt in drei Meinungen:

 

- Mehrheit: Er ist tauqifî (gemäß den Weisungen des Propheten), da er von den kuttab al-wahyi (Schreibern der Offenbarung) verfasst wurde, die die Zustimmung des Propheten erhielten und bis auf die nächsten Generationen überliefert wurden. Imam Ahmad ibn Hanbal erklärte, es sei haram (verboten), ihn zu verändern.

- Einige Gelehrte (wie al-Baqillânî und Ibn Chaldûn): Er ist das Ergebnis des ijtihad (juristischer Urteilsbildung) der Gefährten, da es kein nash (geoffenbartes Textstück) gibt, das seine Pflichtmäßigkeit festlegt, und er "Utsmanî" statt "nabawî" (vom Propheten) genannt wird. Die Schrift dient nur als Hinweis auf die richtige Lesart.

- Imam Nawawî und al-Zarkaschî: Sie vereinen beide Meinungen – sie erlauben den rasm imla'î (gemäß den üblichen arabischen Regeln) zur Erleichterung des einfachen Volkes und empfehlen den Rasm Utsmanî zum Erhalt des Erbes.

 

3. Fazit des Autors:

 

- Der Rasm Utsmanî ist eine Vereinbarung der Gefährten mit verbindlicher rechtlicher Kraft.

- Er ist eine Sunna (Sitte des Propheten), die befolgt werden soll.

- Er ist wichtig für die Einheit der muslimischen Gemeinde und zur Vermeidung von Unruhen (fitnah).

- Es ist erlaubt, andere Schriftformen für den Unterricht des einfachen Volkes zu verwenden.

- Er hat Vorteile, wie der Hinweis auf verborgene Bedeutungen durch Hinzufügen von Buchstaben.

 

FAZIT

 

Wir als Indonesier, die keine Experten sind, sollten am besten der Meinung der Mehrheit der Gelehrten folgen, um keine Fehler zu machen

 

ARABIC

١. خلفية الكتابة: أمر النبي صلى الله عليه وسلم بكتابة القرآن الكريم ولكن لم يحدد أو يحظر نمطًا كتابيًا معينًا. النمط الكتابي المنتشر اليوم هو الرسم العثماني، الذي سمي بذلك على اسم الخليفة الثالث الذي أسهم في تجميع القرآن الكريم بالكامل.

 

٢. مناقشة العلماء حول طبيعة الرسم العثماني، مقسمة إلى ثلاثة آراء:

 

- الغالبية: هي طبيعة توقيفية (متوافقة مع تعليمات النبي صلى الله عليه وسلم)، لأنها كتبت بواسطة "كتب الوحي" الذين حصلوا على موافقة النبي صلى الله عليه وسلم وستمر على الأجيال اللاحقة. أصر الإمام أحمد بن حنبل على أن تحريفها حرم.

- بعض العلماء (مثل الباقلاني وابن خلدون): هي نتيجة اجتهاد الصحابة، لأن لا نصًا مُنشورًا يحدد واجبها وسميت "عثمانية" وليس "نبوية". الكتابة فقط كدلالة على القراءة الصحيحة.

- الإمام النووي والزركشي: يجمعان بين الجانبين – يسمحان بالرسم الإملائي (وفقًا للقواعد العربية التقليدية) لتسهيل الأمر على الناس العاديين، ويشجعان على الرسم العثماني لتربية التراث.

 

٣. استنتاج الكاتب:

 

- الرسم العثماني هو اتفاق بين الصحابة له قوة قانونية ملزمة.

- هو سنة يجب اتباعها.

- مهم لاتحاد الأمة وتجنب الفتنة.

- يُسمح باستخدام أنماط أخرى لاحتياجات تعليم الناس العاديين.

- له ميزات، مثل إشارة إلى المعاني الخفية عن طريق إضافة أحرف.

 

الاستنتاج النهائي

 

نحن كمواطنون إندونيسيون غير خبراء، من الأفضل اتباع رأي غالبية العلماء حتى لا نرتكب خطأً

RUSSIAN 

1. Исторический фон письма: Пророк повелел записать Коран, но не указал ни один конкретный стиль письма и не запретил ни один. Стиль письма, распространяющийся сейчас, — это Расм Утсмани, названный в честь третьего халифа, который внес большой вклад в полную компоновку Корана.

 

2. Спор ученых о природе Расм Утсмани, разделенный на три мнения:

 

- Большинство: Он имеет характер таукифи (согласно указаниям Пророка), потому что был записан «куттабом аль-Вахий» (писателями откровения), которые получили согласие Пророка и передавались из поколения в поколение. Имам Ахмад ибн Ханбал утверждал, что изменение его является гарамом (запрещением).

- Некоторые ученые (например, аль-Бакиллани и ибн Хальдун): Это результат иджихада (юридического рассуждения) сподвижников, потому что нет никакого наша (откровенного текста), который устанавливал бы его обязательность, и он назван «Утсмани» а не «набави» (пророковский). Письмо служит только указанием на правильное чтение.

- Имам Навави и аль-Заркаши: Они сочетают оба подхода — разрешают расм имляи (согласно обычным арабским правилам) для удобства простых людей и рекомендуют Расм Утсмани для сохранения наследия.

 

3. Заключение автора:

 

- Расм Утсмани — это соглашение сподвижников, имеющее обязательную юридическую силу.

- Это сунна (обычай Пророка), которую нужно соблюдать.

- Оно важно для единства мусульманского сообщества и для избежания фитны (потрясений, разногласий).

- Разрешается использовать другие стили для нужд обучения простых людей.

- У него есть преимущества, например, указание на скрытые значения за счет добавления букв.

 

ЗАКЛЮЧЕНИЕ

 

Мы, как индонезийские граждане, не являющиеся экспертами, лучше всего следовать мнению большинства ученых, чтобы не совершить ошибку

CHINESE

1. 书写背景： 先知下令记录《古兰经》，但未指定或禁止特定的书写形式。如今通行的书写形式是“奥斯曼字体”（Rasm Utsmani），以第三位哈里发的名字命名，他在《古兰经》的完整汇编中功绩卓著。

 

2. 学者们对奥斯曼字体性质的争论，分为三种观点：

 

- 多数派： 具有“托格菲”（tauqifî，即符合先知指示）性质，因为它由“天启抄写员”（kuttab al-wahyi）所写，得到了先知的认可，并流传至后世。伊玛目艾哈迈德·本·罕百里指出，篡改它是“哈拉姆”（haram，即非法的）。

- 部分学者（如巴奇拉尼、伊本·赫勒敦）： 是圣门弟子“伊智提哈德”（ijtihad，即法学推理）的结果，因为没有“纳什”（nash，即天启文本）规定其强制性，且它被命名为“奥斯曼的”而非“先知的”（nabawî）。书写仅作为正确诵读的标识。

- 伊玛目纳瓦维、扎尔卡希： 兼顾两种观点——允许使用“常规书写体”（rasm imla'î，即符合传统阿拉伯语规则）以方便普通民众，同时建议使用奥斯曼字体以保护遗产。

 

3. 作者结论：

 

- 奥斯曼字体是圣门弟子的共识，具有约束力的法律效力。

- 它是应遵循的“圣行”（sunnah）。

- 对穆斯林社群的团结及避免“菲特纳”（fitnah，即纷争、混乱）至关重要。

- 可为普通民众的学习需求使用其他书写形式。

- 具有优势，如通过添加字母暗示隐含含义。

 

结语

 

我们作为不太专业的印尼民众，最好遵循多数学者的观点，以免出错

INDIAN

1. लेखन की पृष्ठभूमि: पैगंबर ने कुरान को लिखने का आदेश दिया लेकिन किसी विशेष लेखन शैली को निर्दिष्ट नहीं किया या प्रतिबंधित नहीं किया। आज चलने वाली लेखन शैली रस्म उत्समानी है, जिसे तीसरे खलीफा के नाम पर रखा गया है जिसने पूर्ण रूप से कुरान के संकलन में महत्वपूर्ण योगदान दिया था।

 

2. रस्म उत्समानी की प्रकृति के बारे में विद्वानों का विवाद, जिसे तीन विचारों में बांटा गया है:

 

- बहुमत: यह तौकिफी (पैगंबर के निर्देशों के अनुसार) प्रकृति का है, क्योंकि इसे "कुत्ताब अल-वाही" (अन्वेष्टि के लेखक) ने लिखा था जिन्हें पैगंबर की सहमति मिली थी और यह आने वाली पीढ़ियों तक पहुंची रही। इमाम अहमद बिन हनबल ने कहा कि इसका हेरफेर हाराम (निषिद्ध) है।

- कुछ विद्वान (जैसे अल-बाकिलानी और इब्न खलदून): यह साहबों के इज्तिहाद (कानूनी तर्क) का परिणाम है, क्योंकि कोई भी नश (अन्वेष्टित पाठ) इसकी बाध्यता को निर्धारित नहीं करता है और इसे "उत्समानी" कहा जाता है न कि "नबवी" (पैगंबर का)। लेखन केवल सही पढ़ने का संकेत है।

- इमाम नवावी और अल-जरकशी: ये दोनों विचारों को मिलाते हैं – सामान्य लोगों की सुविधा के लिए रस्म इमलाई (पारंपरिक अरबी नियमों के अनुसार) की अनुमति देते हैं, और विरासत के संरक्षण के लिए रस्म उत्समानी की सलाह देते हैं।

 

3. लेखक का निष्कर्ष:

 

- रस्म उत्समानी साहबों का एक समझौता है जिसमें बाध्यकारी कानूनी शक्ति है।

- यह सुन्ना (पैगंबर की प्रथा) है जिसे अपनाया जाना चाहिए।

- मुस्लिम समुदाय की एकता और फितना (विवाद, अशांति) से बचने के लिए यह महत्वपूर्ण है।

- सामान्य लोगों के अध्ययन की आवश्यकताओं के लिए अन्य शैलियों का उपयोग करना अनुमति है।

- इसमें लाभ हैं, जैसे कि अक्षर जोड़कर छिपे अर्थों का संकेत देना।

 

निष्कर्ष

 

हम जो भारतीय नहीं, बल्कि अंडोनेशिया के नागरिक हैं और जो विशेषज्ञ नहीं हैं, हमें बेहतर यही है कि हम विद्वानों के बहुमत के विचार का पालन करें ताकि कोई गलती न हो

TURKYE

1. Yazım Arka Planı: Peygamber Kur'an'ı yazdırmayı emretmiş ancak belirli bir yazım şekli belirtmemiş veya yasaklamamıştır. Günümüzde yaygın olan yazım şekli, Kur'an'ı tam olarak derlemede katkısı olan üçüncü halifenin adıyla anılan Utsmani Rasm'idir.

 

2. Ulema'nın Utsmani Rasm'in Mahiyeti Hakkındaki Tartışması, Üç Görüşe Bölünmüştür:

 

- Çoğunluk: Peygamber'in talimatlarına uygun olan tauqifî mahiyete sahiptir, çünkü Peygamber'in onayını alan ve sonraki nesillere kadar devam eden kuttab al-wahyi (vahiy yazıcıları) tarafından yazılmıştır. İmam Ahmed bin Hanbal, ondan sapmanın haram (yasaklı) olduğunu belirtmiştir.

- Bazı Ulema (örneğin el-Bakillani ve İbn Haldun): Sahabe'nin ijtihadı (hukuki akıl yürütmesi) sonucudur, çünkü zorunluluğunu belirten hiçbir nash (vahiy metni) yoktur ve adı "Utsmani" olarak verilmiştir, "nabevi" (Peygamber'inkisi) değil. Yazım sadece doğru okumaya işaret olarak görev yapar.

- İmam Nevavi ve el-Zarkasî: Her ikisini de bir araya getirirler – sıradan insanların kolaylığı için rasm imla'î (geleneksel Arapça kurallara göre) izin verirler ve mirasın korunması için Utsmani Rasm'i tavsiye ederler.

 

3. Yazarın Sonucu:

 

- Utsmani Rasm, bağlayıcı hukuki güce sahip Sahabe'nin bir anlaşmasıdır.

- Takip edilmesi gereken bir sünnet'tir.

- Ummetin birliği ve fitne'den (karışıklık, çatışma) kaçınmak için önemlidir.

- Sıradan insanların öğrenme ihtiyaçları için başka şekiller kullanılabilir.

- Harf ekleyerek gizli anlamlara işaret etme gibi üstünlükleri vardır.

 

SONUÇ

 

Uzman olmayan Endonezya vatandaşı olarak bizler, yanlış adım atmamak için çoğunluk ulema'nın görüşünü izlemek daha iyidir

DALIL

وهذا الرأي يقوم على رعاية الاحتياط للقرآن من ناحيتين: ناحية كتابته في كل عصر بالرسم المعروف فيه إبعادا للناس عن اللبس والخلط في القرآن وناحية إبقاء رسمه الأول المأثور يقرؤه العارفون ومن لا يخشى عليهم الالتباس. ولا شك أن الاحتياط مطلب ديني جليل خصوصا في جانب حماية التنزيل

 

“Pendapat ini dimaksudkan untuk menjaga eksistensi Al-Qur’an dari dua aspek: pertama, yaitu penulisan Al-Qur’an dengan penulisan yang dikenal (masyarakat umum), agar terhindar dari keserupaan dan kekacauan dan kesalahan dalam membacanya. Kedua, upaya pelestarian rasm-nya yang orisinil, yang diperuntukkan bagi orang-orang yang mengerti (arif), yang tidak dikhawatirkan terjadi kekacauan dalam membacanya. Tidak diragukan lagi bahwa berhati-hati merupakan tuntutan agama yang agung, utamanya dalam hal menjaga Al-Qur’an”

This view is intended to safeguard the existence of the Quran from two aspects: first, writing the Quran using a script familiar to the general public, so as to avoid confusion, disorder, and mistakes in reading it. Second, the effort to preserve its original script, which is intended for those who have knowledge (arif), who need not worry about confusion in reading it. There is no doubt that being cautious is a great religious obligation, especially when it comes to protecting the Quran

Continue Reading

JURUMIYAH 2

IRAB

Maksud I'rab Nashab

 

I'rab nashab adalah salah satu status gramatikal (irab) dalam ilmu nahwu yang menunjukkan kata tersebut berfungsi sebagai maf'ul mutlaq (objek bebas) atau dalam beberapa kasus, sebagai kata yang dipengaruhi oleh amil (pemebab irab) tertentu yang menyebabkan status nashab.

 

Poin Penting Berdasarkan Penjelasan

 

1. Jumlah tanda nashab: Ada 5 tanda utama, yaitu: fathah, alif, kasrah, ya', dan pembuangan huruf nun.

2. Fathah sebagai tanda: Digunakan pada:

- Isim mufrad (kata benda tunggal)

- Isim jamak taksir (jamak tak beraturan)

- Fi'il mudharik yang mendapat amil nashab dan tidak bertemu hal yang mengubahnya

3. Alif sebagai tanda: Digunakan pada asma'ul khamsah (lima isim tertentu).

4. Kasrah sebagai tanda: Digunakan pada isim jamak muannats salim (jamak beraturan perempuan).

5. Ya' sebagai tanda: Digunakan pada isim tasniyah (kata yang berarti dua) dan jamak mudzakkar salim (jamak beraturan laki-laki).

6. Pembuangan nun sebagai tanda: Digunakan pada af'alul khamsah (lima fi'il mudharik tertentu) yang biasanya rafa'-nya menggunakan nun.

 

Contoh Penempatan I'rab Nashab pada Kata

 

Berikut contoh untuk masing-masing tanda:

 

- Fathah:

Kalimat: قَرَأْتُ الْكِتَابَ (Aku membaca buku).

Kata الْكِتَابَ (buku) adalah isim mufrad yang berstatus nashab, ditandai dengan fathah di akhir (تَابَ).

- Alif:

Kalimat: رَأَيْتُ أَبَاكَ وَأَخَاكَ (Aku melihat ayahmu dan kakakmu).

Kata أَبَاكَ (ayahmu) dan أَخَاكَ adalah bagian dari asma'ul khamsah; nashab-nya ditandai dengan alif di awal akhiran (أَبَا...، أَخَا...).

- Kasrah:

Kalimat: رَأَيْتُ النِّسَاءَ (Aku melihat para perempuan).

Kata النِّسَاءَ (para perempuan) adalah jamak muannats salim yang berstatus nashab, ditandai dengan kasrah di awal akhiran (نِّسَاءَ).

- Ya':

Kalimat: رَأَيْتُ الرِّجَالَ (Aku melihat para laki-laki).

Kata الرِّجَالَ (para laki-laki) adalah jamak mudzakkar salim yang berstatus nashab, ditandai dengan ya' di awal akhiran (رِّجَالَ).

Contoh lain (tasniyah): رَأَيْتُ الرَّجُلَيْنِ (Aku melihat kedua laki-laki) — kata الرَّجُلَيْنِ berstatus nashab, ditandai dengan ya' di tengah akhiran (رَّجُلَيْنِ).

- Pembuangan nun:

Kalimat: أَكَلْتُ الطَّعَامَ (Aku memakan makanan).

Kata أَكَلْتُ (aku memakan) adalah salah satu af'alul khamsah; biasanya rafa'-nya adalah يَأْكُلُنَّ, namun ketika berstatus nashab, nun-nya dibuang sehingga menjadi أَكَلْتُ (tanda nashab terlihat dari fathah pada akhiran تُ yang mengikuti pembuangan nun)

PERUMPAMAAN PAKAI BAHASA LAIN

Pertama: Istilah "Irab" dalam Bahasa Spanyol

 

Dalam bahasa Spanyol, istilah "irab" biasanya diterjemahkan sebagai "vocalización gramatical" atau "marcación gramatical con vocales". Ini karena irab adalah tanda (huruf vokal atau perubahan bentuk kata) yang menunjukkan fungsi dan status gramatikal kata dalam kalimat.

 

Penjelasan Mudah Tentang I'rab Nashab

 

Apa maksud "rofak"?

 

"Rofak" itu istilah gaul di Jawa (khususnya daerah Madiun mungkin juga sekitarnya) yang berarti "kalian" atau "mereka" (kalau dalam konteks ngomongin orang lain). Kayak "kamu semua" atau "mereka sekalian" deh cok. Jadi maksud lu "contoh ke bahasa spanyol rofak iki" itu artinya "contohnya ke bahasa Spanyol ya kalian ini" atau "contohnya ke bahasa Spanyol dong ini".

 

Contoh i'rab nashab ke bahasa Spanyol:

 

Berikut contoh kalimatnya beserta terjemahan Spanyol dan penjelasan singkatnya:

 

1. Fathah

Kalimat Arab: قَرَأْتُ الْكِتَابَ (Aku membaca buku)

Terjemah Spanyol: Leí el libro

Penjelasan: "الْكِتَابَ (buku)" itu nashab dengan tanda fathah, di Spanyol jadi "el libro" (objek dari kata kerja "leí").

2. Alif

Kalimat Arab: رَأَيْتُ أَبَاكَ وَأَخَاكَ (Aku melihat ayahmu dan kakakmu)

Terjemah Spanyol: Vi a tu padre y a tu hermano

Penjelasan: "أَبَاكَ (ayahmu)" dan "أَخَاكَ (kakakmu)" itu asma'ul khamsah dengan tanda nashab alif, di Spanyol jadi "tu padre" dan "tu hermano".

3. Kasrah

Kalimat Arab: رَأَيْتُ النِّسَاءَ (Aku melihat para perempuan)

Terjemah Spanyol: Vi a las mujeres

Penjelasan: "النِّسَاءَ (para perempuan)" itu jamak perempuan salim dengan tanda nashab kasrah, di Spanyol jadi "las mujeres".

4. Ya'

- Kalimat 1: رَأَيْتُ الرِّجَالَ (Aku melihat para laki-laki)

Terjemah Spanyol: Vi a los hombres

- Kalimat 2: رَأَيْتُ الرَّجُلَيْنِ (Aku melihat kedua laki-laki)

Terjemah Spanyol: Vi a los dos hombres

Penjelasan: Keduanya nashab dengan tanda ya', di Spanyol masing-masing "los hombres" dan "los dos hombres".

5. Pembuangan nun

Kalimat Arab: أَكَلْتُ الطَّعَامَ (Aku memakan makanan)

Terjemah Spanyol: Comí la comida

Penjelasan: "أَكَلْتُ (aku memakan)" itu af'alul khamsah dengan nashab pembuangan nun, di Spanyol jadi "comí"

ENGLISH

IRAB

 

The Meaning of I'rab Nashab

 

I'rab nashab is one of the grammatical states (irab) in the science of nahwu (Arabic grammar) which indicates that the word functions as a maf'ul mutlaq (absolute object) or, in some cases, as a word influenced by a specific amil (grammatical agent) that causes the nashab state.

 

Key Points Based on the Explanation

 

1. Number of nashab markers: There are 5 main markers, namely: fathah, alif, kasrah, ya', and the omission of the letter nun.

2. Fathah as a marker: Used for:

- Isim mufrad (singular noun)

- Isim jamak taksir (irregular plural noun)

- Fi'il mudharik (conjugated verb) that receives a nashab agent and does not encounter anything that changes it

3. Alif as a marker: Used for asma'ul khamsah (five specific nouns).

4. Kasrah as a marker: Used for isim jamak muannats salim (regular feminine plural noun).

5. Ya' as a marker: Used for isim tasniyah (noun meaning "two") and jamak mudzakkar salim (regular masculine plural noun).

6. Omission of nun as a marker: Used for af'alul khamsah (five specific conjugated verbs) whose raf' (nominative) form usually uses a nun.

 

Examples of I'rab Nashab Placement in Words

 

Here are examples for each marker:

 

- Fathah:

Sentence: قَرَأْتُ الْكِتَابَ ("I read a book").

The word الْكِتَابَ ("book") is a singular noun in the nashab state, marked by a fathah at the end (تَابَ).

- Alif:

Sentence: رَأَيْتُ أَبَاكَ وَأَخَاكَ ("I saw your father and your brother").

The words أَبَاكَ ("your father") and أَخَاكَ ("your brother") are part of asma'ul khamsah; their nashab is marked by an alif at the start of the suffix (أَبَا...، أَخَا...).

- Kasrah:

Sentence: رَأَيْتُ النِّسَاءَ ("I saw the women").

The word النِّسَاءَ ("the women") is a regular feminine plural noun in the nashab state, marked by a kasrah at the start of the suffix (نِّسَاءَ).

- Ya':

Sentence: رَأَيْتُ الرِّجَالَ ("I saw the men").

The word الرِّجَالَ ("the men") is a regular masculine plural noun in the nashab state, marked by a ya' at the start of the suffix (رِّجَالَ).

Another example (tasniyah): رَأَيْتُ الرَّجُلَيْنِ ("I saw the two men") — the word الرَّجُلَيْنِ is in the nashab state, marked by a ya' in the middle of the suffix (رَّجُلَيْنِ).

- Omission of nun:

Sentence: أَكَلْتُ الطَّعَامَ ("I ate the food").

The verb أَكَلْتُ ("I ate") is one of the af'alul khamsah; its nominative form is usually يَأْكُلُنَّ, but when in the nashab state, the nun is omitted, making it أَكَلْتُ (the nashab marker is seen in the fathah on the suffix تُ that follows the omission of the nun).

 

 

 

ANALOGY IN ANOTHER LANGUAGE

 

First: The Term "Irab" in Spanish

 

In Spanish, the term "irab" is usually translated as "vocalización gramatical" (grammatical vocalization) or "marcación gramatical con vocales" (grammatical marking with vowels). This is because irab is a marker (vowel letter or change in word form) that indicates the grammatical function and state of a word in a sentence.

 

Simple Explanation of I'rab Nashab

 

What does "rofak" mean?

 

"Rofak" is a slang term in Javanese (especially in the Madiun area and possibly surrounding regions) which means "you all" or "them" (when referring to other people). It's like "you guys" or "all of them," dude. So what you meant by "contoh ke bahasa spanyol rofak iki" is "translate these examples into Spanish, you guys" or "translate these examples into Spanish, okay?"

 

Examples of i'rab nashab in Spanish:

 

Below are the example sentences along with their Spanish translations and brief explanations:

 

1. Fathah

Arabic sentence: قَرَأْتُ الْكِتَابَ (I read a book)

Spanish translation: Leí el libro

Explanation: "الْكِتَابَ (book)" is in nashab with the fathah marker; in Spanish it becomes "el libro" (the object of the verb "leí").

2. Alif

Arabic sentence: رَأَيْتُ أَبَاكَ وَأَخَاكَ (I saw your father and your brother)

Spanish translation: Vi a tu padre y a tu hermano

Explanation: "أَبَاكَ (your father)" and "أَخَاكَ (your brother)" are part of the asma'ul khamsah with the alif nashab marker; in Spanish they become "tu padre" and "tu hermano."

3. Kasrah

Arabic sentence: رَأَيْتُ النِّسَاءَ (I saw the women)

Spanish translation: Vi a las mujeres

Explanation: "النِّسَاءَ (the women)" is a sound feminine plural with the kasrah nashab marker; in Spanish it becomes "las mujeres."

4. Ya'

- Sentence 1: رَأَيْتُ الرِّجَالَ (I saw the men)

Spanish translation: Vi a los hombres

- Sentence 2: رَأَيْتُ الرَّجُلَيْنِ (I saw the two men)

Spanish translation: Vi a los dos hombres

Explanation: Both are in nashab with the ya' marker; in Spanish they become "los hombres" and "los dos hombres" respectively.

5. Removal of nun

Arabic sentence: أَكَلْتُ الطَّعَامَ (I ate the food)

Spanish translation: Comí la comida

Explanation: "أَكَلْتُ (I ate)" is part of the af'alul khamsah with the nashab marker of nun removal; in Spanish it becomes "comí."

Continue Reading

JURUMIYAH 1

ROFAK

 

MAKSUD TANDA I'RAB RAFA'

 

I'rab rafa' adalah status tata bahasa Arab yang diberikan pada kata yang berfungsi sebagai fau'l (pelaku) kalimat aktif, mubtada' (topik kalimat nomina). Tanda-tandanya berfungsi sebagai penanda agar kita tahu kata tersebut berada dalam status rafa'. Berdasarkan penjelasanmu, tanda i'rab rafa' ada 4: dhammah, wawu, alif, nun.

 

PENTINGNYA TANDA I'RAB RAFA'

 

1. Mempermudah pemahaman makna kalimat: Tanpa tanda rafa', kita sulit membedakan mana yang menjadi pelaku atau topik kalimat.

2. Memastikan kebenaran tata bahasa Arab: I'rab adalah bagian inti tata bahasa Arab, jadi pengetahuan tanda rafa' menjamin kalimat tidak salah secara gramatis.

3. Memudahkan pembacaan dan pelafalan: Tanda-tanda harkat atau huruf penanda rafa' memberi petunjuk bagaimana cara melafalkan kata tersebut dengan benar.

 

LETAK ROFAK (TEMPAT PENGGUNAAN TANDA I'RAB RAFA') DAN CONTOH

 

Berdasarkan penjelasanmu:

 

- Dhammah: Di isim mufrad (contoh: رَجُلٌ - laki-laki), jamak taksir (contoh: أَنَاسٌ - orang-orang), jamak mu'annats salim (contoh: نِسَاءٌ - perempuan), fi'il mudharik yang akhirnya tidak bertemu sesuatu (contoh: يَكْتُبُ - dia menulis).

- Wawu: Di jamak mudzakkar salim (contoh: رِجَالٌ - laki-laki [jamak]), asma'ul khamsah (contoh: أَبُوكَ - ayahmu, أَخُوكَ - saudaramu, حَمُوكَ - kawanmu, فُوكَ - di atasmu, ذُو مَالٍ - orang yang punya harta).

- Alif: Di isim tasniyah (kata yang berarti dua) (contoh: رَجُلَانِ - dua laki-laki, بَيْتَانِ - dua rumah).

- Nun: Di fi'il mudharik yang bertemu dhamir tasniyah (contoh: يَكْتُبَانِ - mereka berdua menulis), dhamir jamak (contoh: يَكْتُبُونَ - mereka menulis), dhamir mu'annats mukhatabah (contoh: تَكْتُبِينَ - kamu [perempuan tunggal] menulis).

 

MAKSUD TANDA I'RAB NASHAB/NASHOB

 

Walaupun tidak ada penjelasan lengkap tentang nashab di teksmu, secara umum i'rab nashab adalah status tata bahasa Arab yang diberikan pada kata yang berfungsi sebagai maf'ul bih (objek kalimat aktif), khabar syart (keterangan syarat), atau isim yang mengikuti kata tertentu yang menyebabkan nashab. Tanda nashab biasanya berupa fathah atau alif fathah, namun karena tidak ada penjelasan spesifik di teksmu, penjelasan ini berdasarkan pengertian umum nashab yang sesuai dengan konteks i'rab.

 

PENTINGNYA TANDA I'RAB NASHAB

 

Sama seperti rafa', nashab penting untuk:

 

- Membedakan mana yang menjadi objek atau keterangan dalam kalimat.

- Memastikan kebenaran tata bahasa Arab.

- Memudahkan pembacaan dan pemahaman makna kalimat

PERUMPAMAAN DENGAN BAHASA LAIN

APA ITU ROFAK?

 

Rofak adalah tempat-tempat tertentu di dalam kalimat di mana kata tersebut harus menggunakan tanda i'rab rafa'. Artinya, tidak sembarang kata bisa pakai tanda rafa'—hanya kata yang berada di "tempat" itu yang boleh

 

Di bahasa Spanyol, ada hal yang sangat serupa: tempat penggunaan kata ganti yang berjenis kelamin dan jumlah. Misalnya, kata ganti "el" (untuk benda laki-laki tunggal) hanya bisa dipakai di "tempat" benda laki-laki tunggal—tidak bisa dipakai untuk perempuan atau jamak. Itu sama seperti rofak: tanda rafa' hanya dipakai di "tempat" tertentu

 

1. Rofak dhammah di isim mufrad

→ Sama seperti di Spanyol: kata ganti "el" hanya dipakai untuk benda laki-laki tunggal (contoh: el libro - buku itu). "El" hanya bisa dipakai di "tempat" benda laki-laki tunggal—begitu juga dhammah hanya di isim mufrad (contoh: رَجُلٌ - laki-laki).

2. Rofak wawu di jamak mudzakkar salim

→ Sama seperti di Spanyol: kata ganti "los" hanya dipakai untuk benda laki-laki jamak (contoh: los libros - buku-buku itu). "Los" hanya di "tempat" benda laki-laki jamak—begitu juga wawu hanya di jamak mudzakkar salim (contoh: رِجَالٌ - laki-laki [jamak]).

3. Rofak alif di isim tasniyah

→ Sama seperti di Spanyol: ada kata ganti "los dos" yang hanya dipakai untuk "tempat" benda berjumlah dua (contoh: los dos libros - dua buku itu). "Los dos" hanya di "tempat" jumlah dua—begitu juga alif hanya di isim tasniyah (contoh: رَجُلَانِ - dua laki-laki).

 

Jadi, intinya: rofak itu seperti "aturan tempat" di bahasa Spanyol, di mana sesuatu (tanda rafa' di Arab, kata ganti di Spanyol) hanya boleh dipakai di situasi atau tempat tertentu

ENGLISH

ROFAK

 

MEANING OF THE RAFA' I'RAB MARKER

 

Rafa' i'rab is a grammatical status in Arabic assigned to a word that functions as the fā'il (subject of an active sentence) or mubtada' (topic of a nominal sentence). Its markers serve as indicators to show that the word is in the rafa' status. Based on your explanation, there are 4 rafa' i'rab markers: dhammah, waw, alif, and nun.

 

IMPORTANCE OF THE RAFA' I'RAB MARKER

 

1. Facilitates understanding of sentence meaning: Without the rafa' marker, it is difficult to distinguish which word is the subject or topic of the sentence.

2. Ensures correct Arabic grammar: I'rab is a core part of Arabic grammar, so knowledge of the rafa' marker guarantees that the sentence is grammatically accurate.

3. Eases reading and pronunciation: The vowel marks (harkāt) or letters that indicate rafa' provide guidance on how to pronounce the word correctly.

 

POSITION OF ROFAK (PLACES OF USING THE RAFA' I'RAB MARKER) AND EXAMPLES

 

Based on your explanation:

 

- Dhammah: Used for singular nouns (ism mufrad) (example: رَجُلٌ - man), broken plurals (jamak taksīr) (example: أَنَاسٌ - people), sound feminine plurals (jamak mu'annats salīm) (example: نِسَاءٌ - women), and conjugated verbs (fi'il mudharik) that do not end with a pronoun (example: يَكْتُبُ - he writes).

- Waw: Used for sound masculine plurals (jamak mudhakkar salīm) (example: رِجَالٌ - men [plural]), and the "five nouns" (asma' al-khamsah) namely أبوك (your father), أخوك (your brother), حَمُوك (your friend), فُوكَ (above you), and ذو مالٍ (the one who has wealth).

- Alif: Used for dual nouns (ism tasnīyah) (words meaning "two") (example: رَجُلَانِ - two men, بَيْتَانِ - two houses).

- Nun: Used for conjugated verbs (fi'il mudharik) that end with a dual pronoun (dhamir tasnīyah) (example: يَكْتُبَانِ - the two of them write), plural pronoun (dhamir jamak) (example: يَكْتُبُونَ - they write), or feminine singular addressed pronoun (dhamir mu'annats mukhātabah) (example: تَكْتُبِينَ - you [feminine singular] write).

 

MEANING OF THE NASHAB I'RAB MARKER

 

Although there is no full explanation of nashab in your text, in general, nashab i'rab is a grammatical status in Arabic assigned to a word that functions as the maf'ūl bih (object of an active sentence), khabar shart (condition complement), or a noun that follows certain words that cause nashab. The nashab marker is usually a fathah or alif fathah; however, since there is no specific explanation in your text, this description is based on the general meaning of nashab in the context of i'rab.

 

IMPORTANCE OF THE NASHAB I'RAB MARKER

 

Like rafa', nashab is important for:

 

- Distinguishing which word is the object or complement in the sentence.

- Ensuring correct Arabic grammar.

- Easing reading and understanding of sentence meaning.

 

ANALOGY WITH ANOTHER LANGUAGE

 

WHAT IS ROFAK?

 

Rofak refers to the specific positions in a sentence where a word must use the rafa' i'rab marker. This means not just any word can use the rafa' marker—only words in those "positions" are allowed to do so

 

In Spanish, there is something very similar: the positions for using gendered and plural pronouns. For example, the article "el" (for singular masculine nouns) can only be used in the "position" of a singular masculine noun—it cannot be used for feminine or plural nouns. This is just like rofak: the rafa' marker is only used in specific "positions"

 

1. Rofak of dhammah in singular nouns

→ Just like in Spanish: the article "el" is only used for singular masculine nouns (example: el libro - the book). "El" can only be used in the "position" of a singular masculine noun—just as dhammah is only used in singular nouns (example: رَجُلٌ - man).

​

2. Rofak of waw in sound masculine plurals

→ Just like in Spanish: the article "los" is only used for plural masculine nouns (example: los libros - the books). "Los" can only be used in the "position" of plural masculine nouns—just as waw is only used in sound masculine plurals (example: رِجَالٌ - men [plural]).

​

3. Rofak of alif in dual nouns

→ Just like in Spanish: there is the phrase "los dos" which is only used in the "position" of nouns that are two in number (example: los dos libros - the two books). "Los dos" can only be used in the "position" of dual quantities—just as alif is only used in dual nouns (example: رَجُلَانِ - two men)

So, in short: rofak is like a "position rule" in Spanish, where something (the rafa' marker in Arabic, articles in Spanish) can only be used in specific situations or positions

Continue Reading